تاریخ انتشار خبر: ۲۰ , اسفند, ۱۳۹۳ | ۱۴:۲۰:۱۷
کد مطلب : 77339

˝سوتی˝‌های سیاسیون وقتی میکروفون‌ها روشن است!

میکروفون و دوربین روشن هستند، اما سیاستمداران و افراد سرشناس خبرندارند و در ˝حالت رسمی˝ نیستند و حرف‌هایی می‌زنند که قرار نبوده جایی شنیده شوند. دست‌چینی از جالب‌ترین ˝سوتی˝هایی که نباید شنیده می‌شدند.

 

شبکه خبری دویچه‌وله مجموعه‌ای از این “سوتی”ها را ردیف کرده است:
– گفت‌وگوی مشترک نیکلاس سارکوزی و آنگلا مرکل با نمایندگان رسانه‌ها در کاخ الیزه. سارکوزی خطاب به مرکل: “ِانجی، خسته‌ای؟”، مرکل نیز در جواب می‌گوید:«من، خسته؟ نه». که البته “من، خسته؟” به انگلیسی و “نه” به آلمانی محاوره‌ای “Nö” بجای “No” انگلیسی و یا “Nein” آلمانی بیان شد.

– سال ۲۰۰۶ جنگ بین اسرائیل و حزب‌الله یکی از موضوعات مورد گفت‌وگو در اجلاس گروه ۸ بود. جورج دبیلو بوش، رئیس جمهور وقت آمریکا رو به تونی بلر، نخست وزیر اسبق انگلیس می‌گوید:«باید کاری کنیم که حزب‌الله دست از کارهایش بردارد تا کل موضوع حل بشه».

– به دستور ریچارد نیکسون، رئیس جمهور اسبق آمریکا، همه گفت‌وگوها در کاخ سفید ضبط می‌شدند، اما خودش بی‌پروا نظراتش را در مورد دیگر سیاستمداران به زبان می‌آورد. نیکسون در مورد ویلی برانت، صدر‌اعظم آلمان گفته بود او “دیوانه” است، ایندرا گاندی، نخست وزیر مقتول هند را “جادوگر پیر” خوانده بود و نظرش در مورد ایتالیایی‌ها هم این بود که “پیچ و مهره کله‌شان به درستی جا نیافتاده است.”

– در بحبوحه جنگ سرد و درحالی که دو بلوک غرب و شرق تا دندان به سلاح‌های اتمی مجهز بودند، رونالد ریگان، رئیس جمهوری آمریکا در جمعی به “شوخی” گفته بود: «تا پنج دقیقه دیگر بمباران را آغاز می‌کنیم.»

– یکی دیگر از شاهکارهای رونالد ریگان، رئیس جمهور آمریکا در سال ۱۹۸۲ رخ داد. او باید برای آزمایش میکروفون و تنظیم صدا چند جمله می‌گفت که صدابردار آن را ضبط کرد: «شهروندان گرامی، دیروز دولت لهستان، یک دیکتاتوری نظامی، یک مشت آدم بی‌خاصیت و الکلی شپشو …»

– در جریان نشست گروه ۲۰ در کن فرانسه، نیکلاس سارکوزی، رئیس جمهور وقت فرانسه رو به بارک اوباما می‌گوید:«اصلا تحمل نتانیاهو را ندارم، آدم دروغگویی است.» اوباما در جواب می‌گوید:« تو تحمل او را نداری، اما من هر روز با او سروکار دارم.» این‌ها جملاتی بودند که از طریق میکروفونی که برای مترجم‌ها روشن بود به گوش ژورنالیست‌ها رسیدند.

– جورج دبیلو بوش سال ۲۰۰۰ در جریان مبارزه انتخاباتی در ایلی‌نوی فکر نمی‌کرد که میکروفون هنوز روشن است. او رو به دیک چنی می‌کند و می‌گوید:« «آدام کلایمر، آدم احمق از نیویورک تایمز هم این‌جاست.». چنی در جواب او می‌گوید:«آره، کاملا». از بخت بد، نه تنها کلایمر، بلکه دیگران هم این جمله را شنیدند.

– در جریان دیدار ایهود اولمرت، نخست وزیر پیشین اسرائیل از روسیه، ولادیمیر پوتین در حالی که میکروفون روشن است و یک ژورنالیست در سالن حضور دارد، به او می‌گوید: « سلام ما را به رئیس جمهورتان (موشه کاتساف) برسانید، عجب مردی است! به ده زن تجاوز کرده. فکر نمی‌کردم چنین کاری از او بربیاید! تعجب کردیم و نسبت به او حسودی‌مان می‌شود!»

– جان میجر، نخست وزیر اسبق انگلیس در گفت‌وگوی خصوصی با یک ژورنالیست وزرای کابینه که به اروپا بدبین بودند را “حرام‌زاده” خطاب کرد و با انتقاد از رفتار خودش، خود را آدمی “سست” خواند. این گفت‌وگو توسط صدابردار همراه ژورنالیست ضبط شد و در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت.

– در پیمان مونیخ که در ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۳۸ با حضور آدولف هیتلر و موسولینی به امضا رسید، با تقسیم چکسلواکی و تعلق بخشی از آن به آلمان صلح در اروپا ظاهرا حفظ شد. ادوارد دالادیه، نخست وزیر فرانسه به هنگام بازگشت به کشورش مورد استقبال پرشور مردم قرار گرفت. او با دیدن مردم در حضور خبرنگاران آهی کشید و گفت:«ای احمق‌ها اگر می‌دانستید…!»

– پرنس چارلز، ولیعهد انگلیس که به همراه پسرانش قرار مصاحبه با نمایندگان رسانه‌ها را داشت با دیدن آن‌ها گفت:«آدم‌های وحشتناکی هستند، اصلا تحمل دیدن‌ آن‌ها را ندارم، متنفرم از این‌چیزها». او بعد نگاهی به نیکلاوس ویتچل، خبرنگار بی‌بی‌سی کرد و رو به فرزندانش گفت:«تیپ وحشتناکی است.» چارلز وقتی این سخنان را گفت که میکروفون‌ها البته روشن بودند و او خبرنداشت.

– دستگاه قضایی ایتالیا در حال تحقیق از سیلویو برلوسکنی بود و به همین دلیل مکالمات او شنود می‌شدند. برلوسکنی در یکی از مکالمات خود می‌گوید: «من این مملکت گه و تهوع‌آور را ترک می‌کنم.» سال ۲۰۱۱ همه ایتالیایی‌ها از نظر برلوسکنی در مورد کشورشان آگاهی یافتند. او سه بار نخست وزیر ایتالیا شده است.

– میت رامنی، کاندیدای ریاست جمهوری حزب جمهوری‌خواه آمریکا در یک جمع خصوصی، که البته فیلم‌برداری می‌شد، سخنانی ایراد کرد که بعدا سر از اینترنت درآورد و جنجالی شد. او طرفداران اوباما را “مفت‌خورانی” نامید که به دنبال “استفاده از بیمه‌های درمانی، کارت جیره غذا و طرح مسکن اجتماعی” هستند.

-“این یک آبروریزی بود”، “اصلا نباید می‌گذاشتید این زن به من نزدیک بشه”، “این زن دیوانه است”. این‌ها سخنان گوردون براون، رهبر حزب کارگر و نخست وزیر اسبق انگلیس بود که در جریان مبارزه انتخاباتی و هنگامی که میکروفون شبکه اسکای بر روی یقه کت‌اش هنوز روشن بود، گفته شدند. او با سئوالات زنی به نام دافی از طرفداران حزب روبرو شده بود.

– میکروفون‌ها روشن هستند و در جریان اجلاس ماه مارس سال ۲۰۱۲ بارک اوباما و دیمیتری مدودف، رئیس جمهور وقت روسیه، سرهایشان را به هم نزدیک کرده و در حال گفت‌وگو هستند. موضوع بر سر “استقرار سپر دفاع موشکی ناتو در اروپا” است. اوباما که به‌نظر می‌رسد از پیروزی در انتخابات دومین دوره ریاست جمهوری خود مطمئن است، به مدودف می‌گوید: «بعد از پیروزی در انتخابات دست من بازتر است.»

– جیری روسنوک، نخست وزیر سابق جمهوری چک در حالی که میکروفون‌اش روشن است “غر می‌زند”: «الان هم که این نلسون ماندلا مرده، از رفتن به اونجا (برای تشیع جنازه) لرزم گرفته.»

-سیاستمداران و دیپلمات‌های ارشد از سوی سازمان‌های اطلاعاتی رقیب مورد شنود قرار می‌گیرند و دیر یا زود متن و نوار آن منتشر می‌شود. یکی از آنها ویکتوریا نولاند، دیپلمات آمریکایی است که نظرش اوایل سال ۲۰۱۴ در مورد اتحادیه اروپا به بیرون راه یافت: “F* the EU”.
ایسنا