تاریخ انتشار خبر: ۲۳ , شهریور, ۱۳۹۳ | ۲۰:۵۷:۱۴
کد مطلب : 45528

اشتباهات فاحش مقاله کامرون و اوباما

دیوید کامرون و باراک اوباما بعد از نشست ناتو در ولز با همکاری یکدیگر مقاله ای را در روزنامه تایمز منتشر کردند که بازتاب‌ها و انتقاد های زیادی را به همراه داشت. روزنامه نگاران انگلیسی از اشتباهات فاحشی که در این مقاله دو نفره وجود داشته به شگفت آمده و ۷ نمونه از درسهایی که می‌توان از این مقاله مشترک را آموخت بیان کرده‌اند!

اشتباهات فاحش مقاله کامرون و اوباما

روزنامه ایندیپیندنت با اشاره به این مقاله نوشته است : در این مقاله اوباما و کامرون به عنوان رهبران کشورهای انگلستان و آمریکا «افراط‌گرایی کشنده و سمی» داعش را محکوم کرده‌اند اما در عین حال درسهایی را نیز به روزنامه نگاران داده‌اند که به قرار زیر است :

۱-    آن‌ها شاید رهبران خوبی باشند ٬ اما مسلما روزنامه نگاران خوبی نیستند چرا که اصلا اصول مقدمه نویسی برای مقاله را نمی‌دانند! به همین دلیل مقاله‌شان با این جمله آغاز شده است : «آخرین باری که ناتو در انگلستان جلسه خود را برگزار کرد سال ۱۹۹۰ بود که جنگ سرد تمام شد بود. » خوب با همین یک جمله ابتدایی می‌توانید خمیازه‌تان را بکشید زیرا انتظار می‌رود با مقاله ای تاریخی رو به رو باشید که قرار است با جملات خسته کننده حقایق تاریخی آغاز شود! کیست که نداند٬ احلاس ناتو در انگلستان همراه با پایان جنگ سرد بود؟

۲-    هیچ کس در دنیا نمی‌داند باید داعش را به چه نامی بخواند! این دو رهبر جهان هم از واژه ISIL یعنی دولت اسلامی شام و شرق مدیترانه آغاز کرده‌اند! این نامی است که مدت‌ها پیش داعش بر روی خود گذاشته بود. این گروه تا به حال چندین بار نام خود را تغییر داده است. از دولت اسلامی شام و عراق گرفته تا دولت اسلامی شام و شرق مدیترانه یا حکومت خلافت اسلامی. این روزها همه داعش را با نام حکومت خلافت اسلامی می‌شناسند اما این دو رهبر ترجیح داده‌اند از همان نامهای قبلی برای داعش استفاده کنند!

۳-    اوباما و کامرون خودشان هم نمی‌دانند که دقیقا باید چگونه با داعش برخورد کنند تنها می‌دانند که باید با آن «روبه رو» شوند. زمانی که صحبت از صحبت از برخورد با داعش می‌شود ٬ این دو رهبر کشورهای انگلستان و آمریکا بر این عقیده‌اند که باید دولت عراق را حمایت کرد و به آن قدرت بخشید و از طرف دیگر به کردستان عراق کمک‌های مالی و تسلیحاتی ارائه می‌دهند. گذشته از این تناقض٬ آنها می‌گویند «ما هیچ شکی در عزم خود برای مبارزه با داعش نداریم» اما این دو هنوز اعلام نکرده اند که دقیقا قرار است این کار را چگونه انجام دهند.

۴-    آن‌ها از ناتو می‌خواهند که هزینه مالی بیشتری بر روی اقدامات نظامی آن‌ها سرمایه گذاری کند. آن‌ها در مقاله مشترک خود نوشته‌اند : «انگلستان و امریکا تنها دو کشور از میان ۴ کشوری هستند که در حدود ۲ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف بودجه‌های نظامی می‌کنند؛ و باقی کشورها هم باید بر تلاشهای خود برای رسیدن به این درصد از هزینه برسند.»

۵-    آن‌ها هنوز هم مطمئن نیستند که تهاجم روسیه به اوکراین واقعا تهاحم باشد! با وجود آنکه رسانه‌ها بارها از واژه تهاجم برای اقدامات روسیه در قابل اوکراین یاد می‌کنند ٬اوباما و کامرون از این واژه در مقاله خود استفاده نکرده اند. آن‌ها نوشته‌اند : «روسیه کتاب قوانین بین المللی را با اقدام غیر قانونی و خود خواسته جدا کردن کریمه از اوکراین از هم پاشیده است. روسیه با حضور نیروهای نظامی خود در خاک اوکراین یک کشور مستقل را تهدید کرده است»

۶-    آن‌ها در مرود داعش گرد هم آمده اند اما هنوز هم معتقدند روسیه در اولویت اول برخورد قرار دارد. رهبران آمریکا و انگلستان در مقاله مشترکشان نوشته‌اند : «ما با همکاری با یکدیگر در مقابله با داعش و روسیه قوی‌تر خواهیم بود» آن‌ها حتی از گزینه های نظامی هم صحبت کرده تا «اطمینان دهیم که با حضور مداوم خود در اروپای شرقی می‌توانیم به روسیه نشان دهیم که ماده شماره ۵ ناتو در مورد تعهدات دفاعی خود از کشورهای عضو ناتو پابرجا هستیم».

۷-    آن‌ها نمی‌دانند مقاله خود را کجا منتشر کنند که دیده شود! این مقاله غیر از سایت نشریه تایمز در هیچ کدام از روزنامه‌ها و مجلات دنیا دیده نمی‌شود! چرا که این صفحه از تایمز در اینترنت پولی است. به همین دلیل تنها کسانی که روزنامه را به صورت چاپی خریده‌اند و یا عضو سایت تایمز هستند و مبلغ ماهانه پرداخت می‌کنند٬ می‌توانند این مقاله را بخوانند. آیا جامعه هدف این مقاله تنها خوانندگان تایمز بوده و یا قرار بوده این مقاله را سایر مردم دنیا نیز ببینند؟