تاریخ انتشار خبر: ۱۰ , فروردین, ۱۳۹۳ | ۲۰:۱۳:۱۲
کد مطلب : 22425

افتخاری؛ ˝آقای صدای خاص˝

اواخر اسفند ۱۳۹۲ نقطه عطفی در کار علیرضا افتخاری بود تا پس از چند سال خانه‌نشینی با برگزاری کنسرتی در سالن همایش‌های برج میلاد، به صورت زنده برای هوادارانش بخواند. افتخاری می‌تواند این روند را در سال جدید هم ادامه دهد.

به گزارش عصرآبادان به نقل از تسنیم، خواننده‌ای که در سال‌های نه چندان دور یکی از پرکار‌ترین خواننده‌های موسیقی ایران بود، به یک باره برای چند سال سکوت کرد و هیچ اثری را منتشر نکرد. که البته این سکوت در پی حاشیه‌های بسیار بود.

اما اواخر سال ۱۳۹۲ زمان بازگشت دوباره علیرضا افتخاری بود. او با انتشار آلبومی بر روی شعرهای سهراب سپهری بار دیگر اثری را منتشر کرد. هر چند این اثر هم دور از حاشیه نبود. افتخاری پس از انتشار این آلبوم از این رخداد ابراز بی‌اطلاعی کرد و به برخی از خبرگزاری‌ها گفته بود که انتشار این آلبوم با هماهنگی او رخ نداده است.

اما اواخر اسفند ۱۳۹۲ نقطه عطفی در کار علیرضا افتخاری بود تا پس از چند سال خانه‌نشینی با برگزاری کنسرتی در سالن همایش‌های برج میلاد، به صورت زنده برای هوادارانش بخواند. حسین پرنیا در این کنسرت سرپرستی گروه را بر عهده داشت.

افتخاری در دو دهه گذشته بیشتر آلبوم‌هایش را در همکاری با آهنگسازانی جوان تولید کرد، اما این بار حضورش در کنار حسین پرنیا نوید بخش اثری خلاق و شنیدنی بود که همین گونه هم شد.

شاید بتوان حاصل این همکاری را نقطه عطفی در کارنامه این دو هنرمند پنداشت. افتخاری پس از چند سال آمده تا اثری تازه برای مخاطبان موسیقی ایرانی ارائه کند. از طرف دیگر حسین پرنیا نیز پس از همکاری با زنده یاد ایرج بسطامی و انتشار آثاری به یاد ماندنی، ‌ چندان به سراغ خواننده‌های معتبر و مطرح نرفت. پرنیا در این سال‌ها بیش از هر چیز به موسیقی بی‌کلام پرداخت.

حاصل همکاری افتخاری و پرنیا فروردین ۱۳۹۳ در بازار موسیقی ایران منتشر می‌شود. برای این آلبوم هنوز نام مشخصی ندارد اما احتمال دارد نامش «پادشاه فصل‌ها» باشد.

امروز دهم فروردین که زادروز علیرضا افتخاری است بهانه‌ای بود برای نوشتن این مطلب. افتخاری تاکنون خوانندگی بیش از ۶۰ آلبوم موسیقی را بر عهده داشته است. وی در سال ۱۳۸۹ موفق به اخذ نشان چهره‌های ماندگار شد.

او در سال ۱۳۳۷ در اصفهان بدنیا آمد. در کودکی نزد استاد طباطبایی نوازنده ویولن تعلیم دید. از ۱۲ سالگی نزد استاد تاج اصفهانی به یادگیری ردیف‌های آوازی پرداخت. پس از مدتی نیز همزمان به بهره گیری از محضر استاد جلیل شهناز و استاد حسن کسایی در زمینه ردیف‌های موسیقی سنتی مشغول شد. در سال ۱۳۵۷ در آزمون باربد و در محضر اساتیدی چون علی اکبر خان شهنازی، داریوش صفوت، علی تجویدی و… موفق به کسب رتبه نخست گشت.

از سال ۱۳۶۰ پس از درگذشت تاج اصفهانی نزد استاد دادبه به ادامه تعلیم موسیقی پرداخت. در سال ۱۳۶۲ اولین آلبوم خود را به توصیه استاد فرامرز پایور با نام «آتش دل» و به یاد استاد فقیدش تاج اصفهانی منتشر کرد.

پس از آن آثار او از صدا و سیمای ایران به صورت مرتب پخش شده و برنامه‌های مختلفی در کشورهایی چون ژاپن، آلمان، کانادا و انگلستان برگزار نمود.

وی در طول سه دهه فعالیت حرفه‌ای خود، تا کنون موفق به انتشار بیش از ۶۰ آلبوم موسیقی در سبکهای سنتی، ارکسترال و تلفیقی با همکاری هنرمندانی چون پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، فریدون خوشنود، علی تجویدی، عباس خوشدل، محمدعلی کیانی‌نژاد، جهانبخش پازوکی، جلال ذوالفنون، هابیل علیف، فریدون شهبازیان و کامبیز روشن‌روان شده‌است.

از آلبوم‌های معروف او می‌توان به مقام صبر، راز و نیاز، سروسیمین، شور عشق، نیلوفرانه، یاد استاد، سرمستان، مستانه، امان از جدایی، قلندروار و صیاد اشاره کرد.