تاریخ انتشار خبر: ۷ , اسفند, ۱۳۹۲ | ۱۷:۲۶:۳۴
کد مطلب : 19050

اقسام زنان در نگاه لقمان/دو دسته ملعون و دو دسته صالح

لقمان علیه السلام به پسرش گفت ـ : ‏پسرم! زنان، چهار گروه ‏اند : دو گروهشان صالح و دو گروهشان ملعون ‏اند.

عصر آبادان –  اقسام زنان

الاختصاص عن الأوزاعیّ

ـ فیما قالَ لُقمانُ علیه السلام لاِبنِهِ ـ: یا بُنَیَّ ، النِّساءُ أربَعَهٌ : ثِنتانِ صالِحَتانِ ، وثِنتانِ مَلعونَتانِ .

فَأَمّا إحدَى الصّالِحَتَینِ فَهِیَ الشَّریفَهُ فی قَومِهَا ، الذَّلیلَهُ فی نَفسِهَا ، الَّتی إن اُعطِیَت شَکَرَت ، وإنِ ابتُلِیَت صَبَرَت ، القَلیلُ فی یَدَیها کَثیرٌ ، الصّالِحَهُ فی بَیتِها .

وَالثّانِیَهُ : الوَدودُ الوَلودُ ، تَعودُ بِخَیرٍ عَلى زَوجِها ، هِیَ کَالاُمِّ الرَّحیمِ تَعطِفُ عَلى کَبیرِهِم ، وتَرحَمُ صَغیرَهُم ، وتُحِبُّ وَلَدَ زَوجِها وإن کانوا مِن غَیرِها ، جامِعَهُ الشَّملِ ، مَرضِیَّهُ البَعلِ ، مُصلِحَهٌ فِی النَّفسِ وَالأَهلِ وَالمالِ وَالوَلَدِ ، فَهِیَ کَالذَّهَبِ الأَحمَرِ ، طوبى لِمَن رُزِقَها ، إن شَهِدَ زَوجُها أعانَتهُ ، وإن غابَ عَنها حَفِظَتهُ .

وأمّا إحدَى المَلعونَتَینِ فَهِیَ العَظیمَهُ فی نَفسِهَا ، الذَّلیلَهُ فی قَومِهَا ، الَّتی إن اُعطِیَت سَخِطَت ، وإن مُنِعَت عَتَبَت وغَضِبَت ، فَزَوجُها مِنها فی بَلاءٍ وجیرانُها مِنها فی عَناءٍ ، فَهِیَ کَالأَسَدِ إن جاوَرتَهُ أکَلَکَ ، وإن هَرَبتَ مِنهُ قَتَلَکَ .

وَالمَلعونَهُ الثّانِیَهُ فَهِیَ عِندَ زَوجِها ومَیلُها فی جیرانِها ، فَهِیَ سَریعَهُ السَّخطَهِ ، سَریعَهُ الدَّمعَهِ ، إن شَهِدَ زَوجُها لَم تَنفَعهُ وإن غابَ عَنها فَضَحَتهُ ، فَهِیَ بِمَنزِلَهِ الأَرضِ النَّشّاشَهِ إن أسقَیتَ أفاضَتِ الماءَ وغَرِقَت ، وإن تَرَکتَها عَطِشَت ، وإن رُزِقتَ مِنها وَلَداً لَم تَنتَفِع بِهِ .

الاختصاص

ـ به نقل از اَوزاعى، درباره آنچه لقمان علیه السلام به پسرش گفت ـ : اى‏پسرم! زنان، چهار گروه‏اند : دو گروهشان صالح و دو گروهشان ملعون ‏اند.

یکى از آن دو گروه صالح، زنى است که در میان قوم خود، شریف و بزرگوار و در پیش خودش ، رام و آرام است؛ زنى که اگر چیزى به او داده شود، سپاس مى‏گزارد و اگر گرفتار شود ، شکیبایى مى‏ورزد . اندک، در دستان او بسیار جلوه مى‏کند و در خانه‏اش درست‏کار است.

دوم از گروه زنان صالح ، زنى است که بسیار مهربان و زاینده است؛ همیشه با شوهرش به نیکى رفتار مى‏کند. او مانند مادر مهربان ، بر بزرگان قوم ، محبّت و بر خردسالان ، دلسوزى مى‏نماید . فرزند شوهرش را دوست مى‏دارد ؛ هر چند از زن دیگرى باشد . دارنده خوبى‏ها ، مورد رضایت شوهر ، و اصلاح کننده خود و خانواده و مال و فرزند است. بنا بر این، او [در کمیابى] ، مانند طلاى سرخ است. خوشا به حال کسى که چنین زنى روزى‏اش شده است، که اگر در کنار شوهرش باشد ، یارى‏اش مى‏کند و اگر از او دور باشد ، [دارایى و آبروى] او را نگه مى‏دارد.

و اما یکى از آن دو زن ملعون، زنى است که پیش خود، بزرگ و براى قومش رام و آرام است؛ زنى که اگر به او عطا شود ، خشم مى‏کند و اگر منع شود ، عتاب مى‏کند و خشم مى‏گیرد . بنا بر این، شوهرش در دست او گرفتار است و همسایگانش از دست او در رنج‏اند. پس او همانند شیر است که اگر نزدیکش شوى ، تو را مى‏خورد و اگر بگریزى ، تو را مى‏کشد .

زن ملعون دوم، زنى است که نزد شوهرش است ؛ ولى میلش با همسایگان است . پس او زودْخشم و زودْگریان است . اگر در حضور شوهرش باشد، به او سودى نمى‏رساند و اگر از او غایب باشد، او را رسوا مى‏کند. پس او همانند زمینِ شورى است که اگر آبش دهى ، آبْ بالا مى‏آید [و جذب زمین نمى‏شود ]و زمینْ زیر آب مى‏ماند، و اگر رهایش کنى ، تشنه مى‏گردد. اگر فرزندى از او روزى‏ات شد ، از آن فرزند ، بهره‏مند نمى‏گردى .

الاختصاص : ص ۳۳۹ ، بحار الأنوار : ج ۱۳ ص ۴۲۹ ح ۲۳ .