تاریخ انتشار خبر: ۱۳ , فروردین, ۱۳۹۳ | ۱۶:۵۹:۳۵
کد مطلب : 23062

المپیک و تقویت شخصیت کشورها در اذهان عمومی

المپیک امروزه به محملی تبدیل شده است که می تواند از طریق ورزشکاران و با به وجد آوردن هیجانات عوام، بسیاری از عواطف و علایق ملت‌های مختلف را تحت تاثیر قرار دهد و مهمترین آن تغییر نگرش است.

به رغم ماهیت سخت فیزیکی اغلب فعالیت‌های ورزشی؛ بازی‌های المپیک یکی از بزرگترین عرصه‌ها برای به نمایش درآمدن قدرت نرم کشورها است. تقسیم قدرت به صورت سخت،‌ نیمه سخت و نرم از حیث «صلابت قدرت» است. در قدرت سخت برای تحمیل اراده خود صلابت بیشتری ضرورت دارد، اما در قدرت نرم، به صلابت کمتری برای تحمیل اراده نیاز است و بدون این‌که انسان متوجه شود به تسخیر یک فکر یا یک فرهنگ درمی‌آید.

قدرت سخت، نظامی‌گری را برمی‌تابد و آماج آن تصرف سرزمین و سیادت بر دریا و هوا است و روش آن قهری و به شیوه خشونت‌آمیز است، در قدرت نیمه‌سخت آن چه اقتصاد و سیاست نامیده می‌شود آماجش تصرف دولت یا تصرف بازار است و روشی که در آن استفاده می‌شود روش تشویقی و تنبیهی است. اما در قدرت نرم آنچه که آماج محسوب می‌شود تصرف قلب‌ها و سیادت بر ذهن‌ها است و روش آن ارضایی و اغنایی است.

روش ارضاء برای تصرف قلب مقوله‌ حب و بغض است؛ قلبی که مملو از بغض نسبت به چیزی یا کسی باشد امکان تصرف ندارد، اما اگر آکنده از حب نسبت به آن چیز یا آن کس بود، توسط آن تصرف شده است.

بنابراین با توجه به اهمیت مفهوم المپیک، المپیک امروزه به محملی تبدیل شده است که می تواند از طریق ورزشکاران و با به وجد آوردن هیجانات عوام، بسیاری از عواطف و علایق ملت‌های مختلف را تحت تاثیر قرار دهد و مهمترین آن تغییر نگرش و ذائقه‌ها است.

المپیک و تقویت شخصیت کشورها در اذهان عمومی//آماده////این گزارش حتی یک عکس هم ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1داوودی

در طول تاریخ المپیک به طور مکرر از این واقعه ورزشی به عنوان صحنه‌ای برای شعارهای سیاسی و نیز سیاست‌های ژئوپلتیک بین‌المللی همانند تحریم‌ها و روابط بین قدرت‌ها استفاده شده است و حتی بازی‌های سیاسی پشت پرده المپیک به علت سیادت قدرت نرمی که بیشتر جنس فرهنگی دارد متمرکز است.

به طور مثال در سال ۱۹۵۶ میلادی به‌دنبال تصمیم کمیته بین‌المللی المییک برای شناسایی تایوان ،دولت چین تصمیم به عدم شرکت در مسابقات المپیک ملبورن گرفت. در دوران جنگ سرد نیز شماری از کشورهای غربی حاضر به حضور در مسابقات المپیک ۱۹۸۰ میلادی مسکو نشدند و همانطور شوروی سابق نیز در پاسخ حاضر به شرکت در المپیک لس انجلس در سال ۱۹۸۴ میلادی نشد .به هر حال المپیک‌ها، فراهم‌کننده فرصت‌های زیادی برای درگیری‌ها و بروز چالش‌های دیپلماتیک بوده‌اند .این مسابقات خصوصا برای طرف‌های درگیر فرصت مناسبی را فراهم می‌کند تا فراتر از پروتکل‌ها و قراردادهای بین‌المللی به چالش و رویارویی بپردازند. در المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز رسانه‌ها این حدس را مطرح کردند که «دیوید کامرون» نخست‌وزیر انگلیس به نحوی سعی داشت ˈولادیمیر پوتینˈ رییس‌جمهوری روسیه را درگیر با مساله سوریه کند.

المپیک و تقویت شخصیت کشورها در اذهان عمومی//آماده////این گزارش حتی یک عکس هم ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1داوودی

تمامی مثال‌های سیاسی یاد شده به این علت است که ذهن انسان مدرن امروز قدرت تمیز و تشخیص مسائل سیاسی را ندارد اما المپیک برایش بسیار ملموس است. انسان مدرن امروز المپیک را درک می کند و حوادث و اتفاقاتی که در المپیک رخ می‌دهد را ثبت و ضبط می‌کند به عبارت دیگر با المپیک ارتباط برقرار می‌کند. به همین علت است که بیشتر کشورها مخصوصا ابرقدرت‌ها همیشه از المپیک به عنوان ابزار در جهت تغییر افکار و اذهان عمومی استفاده می‌کنند.

این قدرت نرم خصوصا در زمان پیروزی در مسابقات و کسب مدال‌های المیپک خودش را به نمایش می‌گذارد. همان‌طور که جوزف نای می‌گوید: قدرت نرم در واقع جذابیت‌های یک کشور است که سبب می‌شود که دیگر کشورها از آن پیروی کنند .

المپیک و تقویت شخصیت کشورها در اذهان عمومی

المپیک‌ها هم‌چنین می‌توانند سبب تقویت پرستیژ یک کشور در صحنه‌های بین‌المللی شود و این مورد خصوصا درباره دولت چین در المپیک ۲۰۰۸ پکن صادق بوده است. در این مسابقات بر روی ورزشکاران چینی برای کسب مدال فشار زیادی وارد شده بود؛ چرا که کسب مدال‌ها به منزله نمایش قدرت این کشور در صحنه پر رقابت بین‌المللی بود. در واقع؛ این اقدام چین با توجه به مطالعات صورت گرفته قابل فهم است.

در یکی از مطالعات صورت گرفته شمار مدال‌های کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته با میزان حضور آنان در نظم بین‌المللی با یکدیگر مقایسه شده است. به طور مثال یکی از مطالعات صورت گرفته حاکی از تفاوت معنادار میان مجموع مدال‌های کسب شده میان کشورهای عضو گروه هفت شامل امریکا, انگلیس ، فرانسه ، ایتالیا، ژاپن و کانادا و قدرت‌های در حال ظهور گروه بریسک شامل برزیل، روسیه ، هند ، چین و آفریقای جنوبی است. نتایج این مطالعات در واقع انعکاسی از چالش‌های ژئوپلتیک در مرزهای روابط بین‌الملل است. در این تحقیقات شکاف عمیق میان مدال‌های بدست آمده توسط این دو گروه آشکار می‌شود.
در سال ۱۹۹۶میلادی، ورزشکاران گروه ۷ دو برابر کشورهای عضو گروه بریسک مدال کسب کرده بودند و این درحالی است که در المپیک۲۰۰۸ میلادی این تفاوت به نحو معنی‌داری کاهش یافته و به ۱۰ درصد رسیده است.
المپیک و تقویت شخصیت کشورها در اذهان عمومی//آماده////این گزارش حتی یک عکس هم ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1داوودی

المپیک فرصت عرضه اندام ارزش های ملی

المپیک‌ها به هر صورت نه فقط عرصه نمایش قدرت نرم دولت‌ها بلکه عرصه نمایش قدرت مردم نیز هستند. این واقعه بزرگ ورزشی، فرصتی را برای مردم جهان فراهم می‌کند که بتوانند باورهای و ارزش‌های خودشان را بیان کنند.

به همین دلیل است که تعداد کشورهای حاضر در المپیک حتی از تعداد کشورهایی که سازمان ملل نیز آن‌ها را به رسمیت می‌شناسد بیشتر است. دویست و نه کشور در مسابقات المپیک ۲۰۰۸ پکن حضور داشتند. این آمار وقتی غیرقابل هضم‌تر می‌شود که بدانید تنها یکصد و نود و دو کشور عضو سازمان ملل متحد هستند و دست کم ورزشکاران بیست کشور که شما نمایش آن‌ها در المپیک را تماشا می‌کنید، حتی عضو سازمان ملل هم نیستند. به هر حال به اشتباه همه تصور می‌کنند فیفا با دویست و پنج کشور عضو بزرگ‌ترین گردهمایی کشورهای دنیا به حساب می‌آید اما می‌بینیم که کمیته بین‌المللی المپیک در مسابقات ۲۰۰۸ پکن می‌تواند دویست و نه کشور را کنار هم جمع کند تا عظیم‌ترین گردهمایی ملت‌ها اتفاق بیفتد.

المپیک و تقویت شخصیت کشورها در اذهان عمومی//آماده////این گزارش حتی یک عکس هم ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1داوودی

شما فکر می کنید چرا اینگونه است؟ دلیل این امر در ابتدا اشاره شد. انسان غربی امروز کاملا از سیاست بیگانه است به قول یک ضرب‌المثل عقلش در چشمش است. المپیک برای او بسیار جذاب‌تر از دنبال کردن مسائل سیاسی است.

در همین راستا، آفریقای جنوبی یک مثال کلیدی است که چگونه تلاش داشته است از ورزش به عنوان ابزاری برای به حاشیه راندن تفکرات دوران آپارتاید (تبعیض نژادی) استفاده کند. در دوران آپارتاید، آفریقای جنوبی از ۱۹۶۴ میلادی تا ۱۹۹۲میلادی به دلیل تفکرات نژادپرستانه اجازه نیافت در مسابقات المپیک شرکت کند. به هر صورت برای تیم آفریقای جنوبی، المپیک تنها یک فرصت برای به نمایش درآمدن قدرت‌های فردی یا به تحقق پیوستن هدف‌های دولت این کشور برای کسب ۱۲ مدال نیست.
برای آفریقای جنوبی المپیک زمینه مناسبی برای انجام دیپلماسی ورزشی و نشان دادن ایده‌آل‌ها، ارزش‌های این کشور در چارچوب محیط ژئوپلتیک است ضمن اینکه این مسابقات در واقع پلی برای ایجاد روابط میان ملت‌ها است .همان‌طور که نلسون ماندلا گفته است : ورزش توانایی تغییر جهان را دارد و این قدرت می‌تواند مردم را در مسیر هدفشان متحد سازد.

محمود خدائی/مشرق