تاریخ انتشار خبر: ۱۷ , شهریور, ۱۳۹۳ | ۱۲:۲۵:۱۶
کد مطلب : 44486

امتیاز بزرگ تیم هسته ای ایران در گزارش آمانو افشا شد

اما سئوال اساسی این است، تیم مذاکره کننده ایران، که در توافق ژنو امتیاز بزرگ اکسید کردن اورانیوم ۵ درصد جدیدا تولید شده را به طرف غربی داده چرا پا را فراتر از توافق ژنو گذاشته و ذخایر اورانیوم ۵ درصد که طی سالها تلاش دانشمندان تولید شده را در راستای خواست کشورهای غربی اکسید می کند؟

به گزارش عصرآبادان،  رجا نوشت  : مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرده است ذخایر اورانیوم ۵ درصد ایران کاهش پیدا کرده است.

یوکیا آمانو در گزارش اخیر خود که در روز جمعه منتشر شده، اعلام کرده است که ذخایر اورانیوم ۵ درصد ایران، ۷۱۰ کیلوم گرم نسبت به مقداری که در گزارش می ۲۰۱۴(خرداد ۹۳) به آن اشاره شده، کاهش پیدا کرده است.

مدیرکل آژانس انرژی اتمی در گزارش جدید خود در این باره نوشته است:

۱۲۷۷۲ کیلوگرم ( ۷۹۵ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) هگزافلوراید اورانیوم غنی شده تا میزان ۵% که ۷۷۶۵ کیلوگرم از آن به صورت هگزافلوراید اورانیوم غنی شده تا میزان ۵% باقی مانده است( ۷۱۰ کیلوگرم کمتر از زمان گزارش قبلی مدیرکل) و بقیه پیش‌تر پردازش شده است.

آمانو پیش از این در گزارش خرداد ۹۳ (می ۲۰۱۴) نوشته بود:

غنی سازی هگزافلورید اورانیوم با غنای تا ۵ درصد U-۲۳۵ با همان روندی که در گزارش پیشین مدیرکل آژانس به آن اشاره شده بود، ادامه می یابد. هیچ سانتریفیوژ جدیدی از نوع IR-۱ و یا IR-۲m (سانتریفیوژهای نسل اول و نسل دوم) در تأسیسات غنی سازی، تأسیسات غنی سازی فردو و یا تأسیسات آزمایشی غنی سازی نصب نشده است (production area). میزان مواد هسته ای که به شکل هگزافلورید اورانیوم غنی شده با غنای تا ۵ درصد U-۲۳۵ باقی می ماند، ۸ هزار و ۴۷۵ کیلوگرم می باشد.

 بنابر گزارش آمانو پس از توافق ژنو تا خردادماه ۹۳، ایران ۸۴۷۵ کیلوگرم اورانیوم ۵ درصد خود را حفظ کرده بود اما در حدفاصل خردادماه تا شهریورماه امسال، این مقدار، ۷۱۰ کیلوگرم کاهش پیدا کرده و به رقم ۷۷۶۵ رسیده است.

اما اقدام عجیب ایران در کاهش ذخایر فعلی اورانیوم ۵ درصد، گزاره ای است که فراتز از تعهدات ایران در توافق ژنو به حساب می آید.

 این اقدام مقامات ایرانی از آن جهت فراتر از امتیازات و تعهدات گسترده تیم مذاکره کننده ایران است که ایران متعهد شده بود از زمان اجرای توافق ژنو، مقدار اورانیوم جدید ۵ درصدی که توسط ایران تولید می شود به اکسید تبدیل شود، نه آنکه اورانیوم های ۵ درصدی که پیش از توافق ، تولید و ذخیره شده بود نیز از بین برود.

در توافق ژنو در این باره آمده است:

هنگامیکه خط تبدیل UF۶ غنی شده تا ۵ درصد به UO۲ آماده گردید، ایران تصمیم گرفته است مواد UF۶ جدیداً غنی شده تا سطح ۵ درصد طی دوره شش ماهه را به اکسید تبدیل کند، همان گونه که در برنامه عملیاتی کردن تأسیسات تبدیل، به آژانس بین المللی انرژی اتمی اعلام کرده است.

در برگه اطلاع رسانی کاخ سفید (فکت شیت) در توضیح این امتیاز ایران آمده است:

ایران تعهد کرده است پیشروی در زمینه تولید ذخایر اورانیوم ۳/ ۵ درصدی را متوقف کند: ذخایر اورانیوم  ۵ درصدی خود را افزایش ندهد، بدین ترتیب به مقدار ذخایر در پایان ۶ ماه افزوده نمی شود و تولیدات جدید نیز به شکل اکسید در می آید.

این امتیاز ایران در توافق ژنو برای غرب امتیاز بزرگی به حساب می آمد چرا که با اکسید کردن اورانیوم ۵ درصد جدید ایران، ذخایر آن افزایش پیدا نمی کند و این یعنی اینکه ظرفیت ایران برای تولید اورانیوم ۲۰ درصد محدود باقی می ماند. چرا که برای تولید ۵۰۰ کیلوگرم اورانیوم۲۰درصد (حداقل اروانیوم مورد نیاز برای breack out – قابلیت فرار هسته ای ( ۵ تن اورانیوم ۵ درصد نیاز است.

به همین دلیل است که مقامات غربی به منظور دور نگه داشتن ایران از قابلیت تولید اورانیوم ۲۰ درصد، علاوه بر همراه کردن تیم مذاکره کننده ایرانی برای توقف فرآیند تولید ۲۰ درصد، توانستند امتیاز اکسید کردن اورانیوم های ۵ درصد جدیدا تولید شده را بگیرند و در گام نهایی به دنبال آن هستند این ذخایر را به ۲ هزار کیلوگرم کاهش دهند تا ایران به صورت جدی از فرآیند تولید اورانیوم ۲۰ درصد دور بیافتد.

اما سئوال اساسی این است، تیم مذاکره کننده ایران، که در توافق ژنو امتیاز بزرگ اکسید کردن اورانیوم ۵ درصد جدیدا تولید شده را به طرف غربی داده چرا پا را فراتر از توافق ژنو گذاشته و ذخایر اورانیوم ۵ درصد که طی سالها تلاش دانشمندان تولید شده را در راستای خواست کشورهای غربی اکسید می کند؟

درواقع این اقدام ایران در کاهش ذخایر اورانیوم ۵ دردص امتیاز بزرگی از سوی تیم مذاکره کننده هسته ای به طرف غربی بدون امضای هیچ توافق نامه ای و بدون دریافت هیچ ما به ازا است.

پیش از این نیز مسئولان هسته ای ایران بدون دریافت هیچ امتیازی بازطراحی راکتور اراک را آغاز کردند که این اقدام نیز برخلاف منفعت هسته ای ایران و در جهت خواست کشورهای غربی به حساب می آمد.

این اقدامات ایران در حالی صورت گرفته است که کشورهای غربی همان امتیازات حداقلی توافق ژنو  را اجرا نکردند و در نظر دارند ایران را در گام نهایی با محدودیت های جدی مواجه کنند.

به عقیده کارشناسان روند عقب نشینی مقامات ایرانی از حقوق هسته ای ملت ایران و سکوت در برابر اقدامات خلاف توافق نامه مقامات غربی، این کشورها را در اعمال محدودیت های گسترده تر برای ایران مصمم تر می کند به ویژه آنکه مقامات غربی می بینند ایران نه تنها در مقابل اقدامات غیرقانونی کشورهایشان هیچ واکنش عملی نشان نمی دهد بلکه در راستای خواست و منفعت آنان نیز قدم بر می دارد.

در چنین شرایطی، مجلس شورای اسلامی که وظیفه حفاظت از حقوق و منافع ملت را بر عهده دارد باید وظیفه قانونی خود را انجام داده و از خدشه وارد آمدن به دستاوردهای هسته ای نظام جلوگیری کند، چرا که ادامه این روند آسیب های دیگری بر صنعت هسته ای ایران وارد می آورد که غیرقابل جبران خواهد بود.