تاریخ انتشار خبر: ۲۸ , اسفند, ۱۳۹۳ | ۲۲:۵۰:۳۰
کد مطلب : 78347

تصویری از هلوکاست ارمنی

جنبش ترک های جوان پان ترکیسم یا اتحاد همه اقوام ترک زبان از سواحل اژه تا مرزهای چین را تبلیغ می کردند. اما ارمنیان همچون دیواری میان ترکهای عثمانی و ترک زبانان قفقاز که هیچگونه پیوست نژادی با آنان ندارند و ترکان آن سوی دریای خزر بودند، قرار گرفته بودند.در نوامبر سال ۱۹۱۴ میلادی این کشور در کنار قدرت های محور آلمان و اتریش علیه روسیه و کشورهای غربی وارد جنگ بزرگ جهانی اول می شود

عکس از یک مامور حکومت عثمانی پیشین (ترکیه فعلی) است که با تکه نانی که در دست دارد سعی در عذاب دادن کودکان گرسنه ارمنی دارد . کودکانی که از فرط گرسنگی در حال جان دادن هستند. این واقعه در سال ۱۹۱۵ رخ داد . در سال ۱۹۰۹ میلادی سلطان عبدالحمید دوم توسط جنبش ملی گرای «ترک های جوان» به رهبری انور پاشا دستش از قدرت کوتاه می شود.جنبش ترک های جوان پان ترکیسم یا اتحاد همه اقوام ترک زبان از سواحل اژه تا مرزهای چین را تبلیغ می کردند. اما ارمنیان همچون دیواری میان ترکهای عثمانی و ترک زبانان قفقاز که هیچگونه پیوست نژادی با آنان ندارند و ترکان آن سوی دریای خزر بودند، قرار گرفته بودند.در نوامبر سال ۱۹۱۴ میلادی این کشور در کنار قدرت های محور آلمان و اتریش علیه روسیه و کشورهای غربی وارد جنگ بزرگ جهانی اول می شود.

تصویری از هلوکاست ارمنی

ارتش روسیه نیروهای عثمانی را شکست داده و وارد خاک عثمانی می گردد.جنبش ملی گرای ترک های جوان که موقعیت خود را در خطر می دید تصمیم گرفت با اعمال خشونت علیه ارامنه که آنها را عوامل نفوذی دشمن میدانست توجه افکار عمومی را منحرف کند.طلعت پاشا ، وزیر کشور امپراتوری عثمانی و یکی از رهبران این جنبش دستور کشتار ارامنه شهر استانبول و سپس ارامنه ای که در ارتش عثمانی خدمت می کردند را صادر کرد.”در تلگرافی که از سوی وزارت کشور به سلول های جنبش ترک های جوان مخابره می شود چنین نوشته شده بود: « دولت تصمیم به نابودی کلیه ارامنه ساکن عثمانی گرفته است.باید به موجودیت آنها خاتمه داد حتی اگر قرار باشد به خشن ترین شیوه ها متوسل شد.نه سن و نه جنسیت آنها نباید مورد ملاحظه قرار گیرد.در این کار اصول اخلاقی و وجدان جایی ندارند».”دانشنامه ایران در این مورد نوشته است: «بزرگ‌ترین رویداد مصیبت‌بار در تاریخ ارمنیان با آغاز جنگ جهانی اول روی داد. در ۱۹۱۵م دولت «ترکان جوان» تصمیم گرفت همه جمعیت ارمنی ۰۰۰‘۷۵۰‘۱نفری کشور را به سوریه و بین‌النهرین انتقال دهد.آنان ارمنیان عثمانی را به رغم تعهد بسیاری از آنان به وفاداری ـ عناصر خطرناک خارجی و شریک در توطئه دشمن مسیحی‌گرای تزاری برای برهم زدن فعالیتهای عثمانی در شرق می‌دانستند.در آنچه بعدها «نخستین نسل‌کشی» سده ۲۰م خوانده شد، صدها هزار ارمنی که از خانه‌های خود رانده شده بودند، یا قتل‌عام شدند، یا در خلال جابه‌جایی قومی، آن قدر پیاده راه پیمودند تا جان باختند. شمار کشته‌شدگان ارمنی در ترکیه طی سالهای ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۳م بین ۰۰۰‘۶۰۰ تا ۰۰۰‘۵۰۰‘۱ تن برآورد شده است. علاوه بر این، طی این مدت دهها هزار تن از آنان به روسیه، لبنان، سوریه، فرانسه و ایالات متحده مهاجرت کردند.»پس از ایالت های شرقی نوبت به ارامنه ساکن سراسر امپراتوری عثمانی رسید تا به دستور ملی گرایان غیر مذهبی جنبش ترک های جوان قتل عام شوند.به این ترتیب ، در روز شنبه ۲۴ آوریل سال ۱۹۱۵ میلادی در شهر استانبول ۶۰۰ نفر از ارامنه صاحب نام شهر به دستور دولت غیرمذهبی ترک های جوان به قتل می رسند. این آغاز قتل عام دهشتناک ارامنه توسط جنبش ملی گرای افراطی ترک های جوان بود.در آن زمان امپراتوری عثمانی دارای ۲ میلیون تبعه ارمنی بود که در مجموع دو سوم آنها در جریان این کشتار جمعی جان خود را از دست دادند.