تاریخ انتشار خبر: ۴ , مرداد, ۱۳۹۵ | ۲۰:۴۷:۵۰
کد مطلب : 121037

جریحه دار شدن “لک” زبانان در پی توهین یک خواننده نما/ درخواست پیگیری جدی توسط دستگاه های قضایی و امنیتی

پخش آهنگی سخیف و مبتذل در سبک رپ از خواننده ای زیرزمینی، بی هویت و گستاخ در فضای مجازی که با عبارات و کلماتی توهین آمیز قوم بزرگ لک را مورد هتاکی قرار داده است احساسات مردم مناطق لک نشین را به شدت جریحه دار نموده است.

جریحه دار شدن "لک" زبانان در پی توهین یک خواننده نما/ درخواست پیگیری جدی توسط دستگاه های قضایی و امنیتی

به نقل از دلفان امروز؛  پخش آهنگی سخیف و مبتذل در سبک رپ از خواننده ای زیرزمینی، بی هویت و گستاخ در فضای مجازی که با عبارات و کلماتی توهین آمیز قوم بزرگ لک را مورد هتاکی قرار داده است احساسات مردم مناطق لک نشین را به شدت جریحه دار نموده است.

این بار نوک پیکان توهین ها به قومی رسید که پیشینه ای به بلندای تاریخ دارد و قومی که ادبیات شفاهی عظیمش سر از دل کتاب های بی شماری درآورده . ادبیاتی که می تواند با سروگردنی فاخر به جهان معرفی شود…

توهین به قوم بزرگ لک آن چنان برای مردم لک زبان تکان دهنده است که صدای انتقاد و اعتراضش گوش فضاهای مجازی را کر کرده است.و آن به اصطلاح خواننده ندانسته که توهین به قوم بزرگ و بافرهنگ لک توهین به یک هویت، یک اصالت و یک تاریخ است.

 

 احمد کنجوری(شاعر و نویسندۀ دلفانی):

لوتوس (lotus) میوۀ درختی در کشور لوتوفاژ (قومی افسانه‌ای در افریقای کهن) بود. لوتوفاژها، بر آن باور بودند که هر کس از آن میوه بچشد، وطن خویش را فراموش می‌کند. این اسطوره، حکایت لک‌زبانان است. اگر من، زبان و فرهنگ خود را چنانکه هست، معرفی می‌کردم و دوشینه‌ها و پارینه‌های تبار خود را می‌نمایاندم، شاعرکی خردمایه و خوانندگکی با درکی نازل، به خود جرأت گستاخی و اهانت به قوم لک را نمی‌داد.

چندی است که جوانانی خام جویای نامی سر برآورده‌اند؛ «به غوره نرسیدگان مویز شده» که شتابناک برای مطرح کردن خود، راهی و بامی کوتاه‌تر از تخریب شخصیت های محبوب و یا اقوام ریشه‌دار نمی‌یابند. دردا و شگفتا جهالتی که از شقیقه‌های متورم هرزگان بیرون می‌جهد و با آنان برخوردی درخور نمی‌شود. حکایت اینان چونان حکایت «بیژن نادان» است که هیچ هنر نداشت و برای مطرح کردن خود هیچ راه و چاهی جز آلودن چاه دهکده نمی دانست.

دریغا چراغگکی که خود روشن نیست؛ اما مرگ تمام شعله و شررها را آرزو دارد. به راستی این زبونان و بیچارگان قابل ترحمند! لک زبانان، دیر زمان را در خودآگاه و ناخودآگاه خود دارند. اگر این بی‌هنر از پیشینۀ شعر ده هجایی لکی آگاه بود و می‌دانست که نواهای کهن قوم بلوط و مفرغ (مور و هوره) با ژرف‌ساختی حماسی و اساطیری از پس هزاره‌ها، نگارۀ پرشکوه پایورمردان و جگرآور زنان شب‌گریز و شب‌ستیز است، هرگز اجازه گستاخی به خود نمی‌داد. اگر این زبون می‌دانست قوم لک، چه تعداد شهید دلاور و دلاور شهید داشته است تا امروز جوانانی همچون او در امنیت بنوازند و بخوانند و خوش باشند، هیچ گاه در بارۀ لک‌زبانان، به جای رسالت هنری، لودگی را برنمی‌گزید.

ما لک هستیم و بدان می‌بالیم؛ با این همه افتخارات اما برآنیم که در سرزمین پرشکوهمان، دریا و آفتاب و آیینه در انحصار هیچ قومی نیست و هر تباری تکه‌ای از افتخارات این مرز و بوم است که نباید نادیده گرفته شود. ناگفته پیداست که تمام اقوام ایرانی (لک، لر، کرد، ترک، بلوچ، عرب، ترکمن و…) قطعه‌ای پر نقش و نگار از جورچین فرهنگ فاخر ایران زمینند و نمی‌توان بدون شناخت دقیق این قومیتها، ادعا کرد که فرهنگ و تمدن سترگمان را شناخته‌ایم.

ما لک زبانیم و بدان می‌نازیم؛ اما اهانت را – نه به خود و نه دیگر تبارهای ایرانی- برنمی‌تابیم و همگان را به برخورد درخور با این بی‌مایگان فرا می‌خوانیم. بسم الله!

————————-

در پایان انتظار می رود دستگاه های متولی فرهنگ و همچنین امنیتی ، اطلاعاتی با هماهنگی های لازم و ضرب العجل ، برخورد مقتضی با این خواننده هتاک را در دستور کار خود قرار دهند و به این جنجال های پیش آمده هر چه سریعتر پایان دهند.

انتهای پیام/