تاریخ انتشار خبر: ۱۵ , اردیبهشت, ۱۳۹۵ | ۱۲:۰۴:۵۶
کد مطلب : 111981

«خط شیر» سنگر مستحکم مقاومت

در اولین اقدام نوزده نفر از داوطلبان یکی از مساجد تهران در جنگ نابرابر تانک و نفر در سه کیلومتری جنوب سلمانیه با واحدهای زرهی دشمن درگیر شدند که به شهادت مظلومانه پانزده نفر از انان و توقف پیشروی دشمن انجامید.

سلمانیه روستایی است در۲۶کیلومتری شمال شرقی آبادان که مابین رودخانه ی کارون و جاده آبادان – اهواز  قرار دارد.

با شروع جنگ و پس از انکه منطقه میان روستای مارد و روستای سلیمانیه، منطقه عبور یگان های سپاه سوم ارتش عراق از رودخانه کارون در نظر گرفته شد در ۱۹ مهر ماه ۱۳۵۹ نیروهای تیپ ۳۳ نیروی مخصوص و تیپ ۶ زرهی عراق پس از عبور از کارون و محاصره زمینی جزیره ابادان به منظور توسعه سرپل از سمت شمال تا جنوب روستای محمدیه که در نزدیکی روستای سلمانیه قرار داشت پیشروی کردند.

در اولین اقدام نوزده نفر از داوطلبان یکی از مساجد تهران در جنگ نابرابر تانک و نفر در سه کیلومتری جنوب سلمانیه با واحدهای زرهی دشمن درگیر شدند که به شهادت مظلومانه پانزده نفر از انان و توقف پیشروی دشمن انجامید.

در پی این اقدام اولین خط پدافندی با عنوان خط شیر در آبان ۱۳۵۹ با حضور سی نفر از رزمندگان و به فرماندهی برادر «رحیم صفوی» در منطقه سلمانیه که مهمترین و حساس ترین جناح جبهه دارخوین محسوب میشد تشکیل شد و در پشت ان خط دفاعی کبوتر توسط ۲۰ نفر از مدافعین تشکیل و ۴۰ نفر دیگر نیز به منظور تامین عقبه در روستای سلمانیه مستقر میشوند.

خط شیر که در کانالی واقع در بستر نهری خشکیده در اطراف روستای محمدیه و عمود بر رودخانه کارون و جاده اهواز- آبادان قرار داشت رزمندگان را ناچار می ساخت فاصله هجده کیلومتری دارخوین تا سلمانیه را با خودرو و زیر اتش شدید دشمن طی کنند تا در محدوده سلمانیه و محمدیه با دشمن درگیر شوند.

وجود فاصله دو کیلومتری بین خطوط دفاعی خودی با دشمن و نبودن عوارض در این منطقه باعث شد به پیشنهاد محمود پهلوان نژاد احداث کانال تی (T) شکل به طول ۱۷۰۰ متر و به عمق نزدیک به ۲ متر در خط شیر که پس از انجام عملیات فرمانده کل قوا به خط رضایی ها مشهور شد ، در نوروز ۱۳۶۰ در دستور کار قرار بگیرد.

حفر این کانال با تلاش شبانه روزی رزمندگان و زیر اتش دشمن حدود سه ماه طول کشید . عرض کانال حفر شده به نحوی بود که دو نفر با جعبه مهمات به راحتی میتوانستند از داخل ان عبور کنند و حتی در قسمت هایی از مسیر سنگرهایی برای نفرات ، مهمات و بهداری پیش بینی شده بود . در طول کانال نیز نیزارهایی وجود داشت که کمک فراوانی به استتار کانال از دید دشمن می کرد.

هر چند عملیات فرمانده کل قوا در خرداد سال ۱۳۶۰ تنها متکی به این کانال نبود ولی نزدیک شدن نیروها به سه خاکریز دفاعی دشمن از طریق این کانال اسیب پذیری رزمندگان را در طول عملیات تا حدی کاهش میداد.

* اطلس جغرافیای حماسی ۱ (خوزستان در جنگ) صفحه ۱۱۶ -۱۱۷

مرجع / مشـرق