تاریخ انتشار خبر: ۲۱ , خرداد, ۱۳۹۴ | ۱۱:۲۶:۲۸
کد مطلب : 94775
آزادی «پلنگ سیاه» بیگناه پس از 40 سال زندان انفرادی؛

در زندان‌های آمریکا چه خبر است؟!

دولت آمریکا که با زندانیانش در زندان و با مردمش در خیابان چنین وحشیانه برخورد می‌کند چگونه به خود اجازه می‌دهد که از حقوق بشر و آزادی در دیگر کشورها سخن بگوید؟

به گزارش عصر آبادان به نقل از جام نیوز، با انتشار خبر صدور حکم آزادی برای یک زندانی بیگناه که با عنوان “رکورددار زندان انفرادی” معرفی شده، نمایی دیگر از حقوق بشر آمریکایی رونمایی شد.

خبری که رسانه‌های مختلف غربی منتشر کردند، این است: قاضی دادگاهی در ایالت لوئیزیانای آمریکا حکم آزادی بی قید و شرط یک مرد ۶۸ ساله را پس از ۴۳زندان انفرادی صادر کرده است.

“آلبرت وودفاکس” که ۶۸ سال دارد از ۱۸ آوریل ۱۹۷۲ (۲۹ فروردین ۱۳۵۱) در پی وقوع شورشی در یک زندان که باعث کشته شدن یکی از نگهبانان شد، در زندان است. وی هنوز آزاد نشده است.

آقای وودفاکس که خود را بی گناه می‌دانست، دو بار برای قتل این نگهبان محاکمه شد، اما حکم محکومیت او هر دو بار بعد از مدتی لغو شد.

زندانی بیگناهی که ۴۳ سال در انفرادی شکنجه می‌شد

قاضی جیمز برادی محاکمه این مرد را برای سومین بار منع کرده چون به نظر او چنین کاری “ناعادلانه” است.

یکی از سخنگویان دادستانی لوئیزیانا گفت است که دادستانی درخواست تجدید نظر خواهد کرد تا مطمئن شود “این قاتل در زندان می‌ماند و مجازات اعمالش را کاملا خواهد کشید.”

به نوشته بی بی سی، وودفاکس یکی از سه نفری است که که تحت شدیدترین تدابیر امنیتی در زندان ایالتی لوئیزیانا در زندان انفرادی به سر می‌بردند و به “سه آنگولا” معروف بودند، چون این زندان در کنار مجتمعی واقع است که در دوران برده‌داری برای نگهداری برده‌ها استفاده می‌شد و به آنگولا معروف بود.

دو مرد دیگر، رابرت کینگ و هرمن والاس هر دو در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳ آزاد شدند. والاس، در حالیکه منتظر محاکمه بود، اندکی بعد از آزادی در گذشت. حکم محکومیت کینگ نیز لغو شد.

 

وودفاکس و والاس عضو جنبش شبه‌نظامی پلنگ‌های سیاه بودند که در سال ۱۹۶۶ برای دفاع در مقابل خشونت پلیس و نژادپرستی تشکیل شد و بعد برای آزادی سیاهپوستان رویه انقلابی در پیش گرفت.

هر سه نفر بارها تاکید کردند که آنها برای جرمی که مرتکب نشده بودند زندانی شده‌‌اند و ادعا می‌کردند که قربانی بی عدالتی آشکار بوده‌اند.

کینگ که ۲۹ سال در زندان انفرادی بود سه سال پیش به بی‌بی‌سی گفت که او در مدت زندان “قوی” باقی مانده بود، اما دیدن این که آدم‌ها چگونه بر اثر نبود رابطه انسانی از هم می پاشند “ترسناک” بوده است.

 

دولت آمریکا یکی از بزرگ‌ترین ناقضان حقوق بشر در دنیاست

در زندان‌های آمریکا چه خبر است؟

بارها شنیده‌ایم که دولت آمریکا و سیاستمداران این کشور، جمهوری اسلامی و دیگر کشورهای مخالف خود را به نقض حقوق بشر، بدرفتاری با زندانیان، نبود آزادی، زندانی کردن چهره‌های بیگناه سیاسی، زندان انفرادی و… متهم کرده‌اند.

اما آیا دولت آمریکا را حقیقتا می‌توان نماد و حامی حقوق بشر دانست؟ دولت آمریکا که با زندانیانش در زندان و با مردمش در خیابان چنین وحشیانه برخورد می‌کند چگونه به خود اجازه می‌دهد که از حقوق بشر و آزادی در دیگر کشورها سخن بگوید؟

تنها نمونه‌ای از اوضاع وحشتناک زندان‌های آمریکا، پس از انتشار این خبر به بیرون درز پیدا کرد.

 

زندان لوئیزیانا/ دولت آمریکا که خود شکنجه و اعدام می‌کند به کشورهای مخالف خود درس حقوق بشر می‌دهد!

 

رسانه‌های غربی نوشته‌اند:

آقای وودفاکس که ابتدا به جرم مشارکت در سرقت مسلحانه زندانی شده بود، از زمانی که به سلول انفرادی منتقل شده، به جز یک دوره سه ساله که در بند عمومی بوده، بقیه مدت حبسش [یعنی ۴۰ سال] را در یک سلول دو در دو و نیم متر گذرانده است و از لای میله‌ها فقط می‌توانسته یک راهروی سیمانی را ببیند.

بنا بر اسنادی که به دادگاه ارائه شده، او بیست و سه ساعت در شبانه‌روز را در سلولش می‌گذرانده است و تنها روزی یک ساعت اجازه می‌یافت تا بیرون بیاید و به تنهایی در امتداد راهرویی که سلولش در آن قرار داشت قدم بزند.

این زندانی، سه بار در هفته اجازه داشت تا ورزش کند و محدودیت‌هایی نیز بر سایر حقوق او از جمله حق ملاقات، دسترسی به کتاب و متون حقوقی، حق کار و همچنین وسایل شخصی که مجاز به نگهداری بود اعمال می‌شده است.

پیش از این نیز موارد بسیاری از برخوردهای حیوانی با زندانیان در زندان‌های آمریکا منتشر شده بود. پلیس آمریکا نیز حداقل در یکسال گذشته به دلیل کشتن چند سیاه‌پوست بیگناه، با اعتراض شدید سیاه‌پوستان مواجه شده‌بود.