تاریخ انتشار خبر: ۳۱ , خرداد, ۱۳۹۴ | ۱۳:۵۲:۲۴
کد مطلب : 96640

دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان

اى مردم! خورشید و ماه‏هاى ماه رمضان بر مردان و زنان روزه‏دار، با رحمت مى ‏تابد و هیچ روز و شبى از این ماه نیست، مگر آن که از سوى خداى متعال، بر این امّت، نیکى فرو مى‏ بارد … .

پیامبر (ص) فرمودند: به هنگام فرا رسیدن ماه رمضان سبحان الله‏! چه چیز به استقبال شما مى‏ آید؟! و شما چه چیز را استقبال مى‏ کنید؟!(و این جمله را سه بار تکرار فرمودند) اگر بندگان مى‏ دانستند که در رمضان چه [برکاتى] هست، آرزو مى‏ کردند که رمضان، یک سال باشد .

(قال رسول الله‏ صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏آله: عِندَ حُضورِ شَهرِ رَمَضانَ ـ سُبحانَ الله‏ِ! ماذا یَستَقبِلُکُم!؟ و ماذا تَستَقبِلونَ!؟ ـ قالَها ثَلاثا  قال رسول الله‏ صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏آله: لَو یَعلَمُ العِبادُ ما فی رَمَضانَ لَتَمَنَّت أن یَکونَ رَمَضانُ سَنَهً)

   روزى پیامبر خدا براى ما خطبه خواند و فرمود: «اى مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش، به شما روى آورده است؛ ماهى که نزد خدا برترینِ ماه‏ها، روزهایش بهترینِ روزها، شب‏هایش برترینِ شب‏ها، و ساعاتش بهترینِ ساعت‏هاست … .»

– قال الإمام علیّ  علیه‏ السلام: إنَّ رَسولَ الله صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏آله خَطَبَنا ذاتَ یَومٍ فَقالَ: «أیُّهَا النّاسُ، إنَّهُ قَد أقبَلَ إلَیکُم شَهرُ الله‏ِ بِالبَرَکَهِ وَالرَّحمَهِ وَالمَغفِرَهِ، شَهرٌ هُوَ عِندَ الله‏ِ أفضَلُ الشُّهورِ، و أیّامُهُ أفضَلُ الأَیّامِ، و لَیالیهِ أفضَلُ اللَّیالی، و ساعاتُهُ أفضَلُ السّاعاتِ …» ؛ روزى پیامبر خدا براى ما خطبه خواند و فرمود: «اى مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش، به شما روى آورده است؛ ماهى که نزد خدا برترینِ ماه‏ها، روزهایش بهترینِ روزها، شب‏هایش برترینِ شب‏ها، و ساعاتش بهترینِ ساعت‏هاست … .»

حضرت علی علیه السلام در خطبه خویش در اوّلین روز ماه رمضان فرمود: اى مردم! این ماه، ماهى است که خداوند، آن را بر ماه‏هاى دیگر برترى داده است، همچون برترى ما بر دیگر مردم. و ماهى است که درهاى آسمان و درهاى رحمت، در آن گشوده مى‏شوند و درهاى دوزخ در آن بسته مى‏شوند. و ماهى است که نِدا[ى خداوند متعال] در آن شنیده مى‏شود، دعا در آن مستجاب مى‏گردد و گریه مورد ترحّم قرار مى‏گیرد. و ماهى است که در آن، شبى وجود دارد که فرشتگان در آن شب از آسمان فرود مى‏آیند و بر مردان و زنان روزه‏دار، به اذن پروردگارشان، تا دمیدن صبح، سلام می دهند … .

اى مردم! خورشید و ماه‏هاى ماه رمضان بر مردان و زنان روزه‏دار، با رحمت مى ‏تابد و هیچ روز و شبى از این ماه نیست، مگر آن که از سوى خداى متعال، بر این امّت، نیکى فرو مى‏ بارد … .

دعای روز چهارم:

 اَللّهُمَّ قَوِّنى فیهِ عَلى اِقامَهِ اَمْرِکَ وَاَذِقْنى فیهِ

خدایا نیرو ده مرا در این ماه براى برپا داشتن فرمان و دستورت و بچشان به من

حَلاوَهَ ذِکْرِکَ وَاَوْزِعْنى فیهِ لاِدآءِ شُکْرِکَ بِکَرَمِکَ وَاحْفَظْنى فیهِ

شیرینى ذکرت و به من یاد ده در این ماه طرز بجا آوردن سپاسگزارى خود را به بزرگواریت و نگاهم دار در آن

بِحِفْظِکَ وَسَِتْرِکَ یا اَبْصَرَ النّاظِرینَ

به نگهدارى و محافظت خود اى بیناترین بینایان

شرح دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان

    “اللهم قونی فیه اقامه امرک و اذقنی فیه حلاوه ذکرک و اوزعنی فیه لاداء شکرک بکرمک و احفظنی فیه بحفظک و سترک یا ابصر الناظرین” “خدایا مرا در این روز برای اقامه و انجام فرمانت قوت بخش و حلاوت و شیرینی ذکرت را به من بچشان و برای ادای شکرت به کرمت مهیا ساز و در این روز به حفظ و پرده پوشی ات (مرا از گناهان) محفوظ بدار (و گناهان انجام داده مرا بپوشان) ای بصیرترین ناظران”

۱) اللهم قونی فیه اقامه امرک “خدایا مرا در این روز برای اقامه و انجام فرمانت قوت بخش”.
امام زین العابدین علیه السلام در دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه چنین با خداوند مناجات می فرمایند؛ “واعنا علی صیامه” یعنی “خدایا مرا برای روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان یاری فرما” که اگر به مفهوم آن توجه نماییم می بینیم اولا به پا داشتن روزه در ماه مبارک رمضان همان اقامه امر خداوند در این ماه می باشد، آن هم روزه واقعی که در دعای روز اول مختصرا در مورد آن شرحی داده شد، که مجددا برای فهم بیشتر، اشاره می نماییم به ادامه دعا که آن حضرت می فرمایند: “بکف الجوارح عن معاصیک” یعنی “ما را یاری کن تا بتوانیم اعضای بدن خود را از آلوده شدن به گناه و آنچه مورد پسند تو نیست بازداریم” که این قسمت از دعا نیز نشان دهنده این است که روزه واقعی تنها پرهیز از خوردن و آشامیدن نمی باشد بلکه تمام اعضا و جوارح انسان باید روزه دار باشد و امر به روزه نیز از طرف خداوند امر به روزه واقعی می باشد، ثانیا برای انجام دادن هر امری نیاز به نیرو و قوه الهی داریم چرا که “لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم” “نیست نیرو و قوتی مگر (از طرف) خداوند بلند مرتبه و بزرگ” و اگر خداوند در این امر ما را یاری نکند به واقع ما در انجام اعمال (چه عبادی و غیر عبادی) با شکست مواجه خواهیم شد. پس در این روز از خداوند می خواهیم که ما را در انجام اوامرش نیرو و قوت بخشیده و یاریمان نماید…

۲) و اذقنی فیه حلاوه ذکرک “و حلاوت و شیرینی ذکرت را به من بچشان”
اگر انسان حلاوت و شیرینی عبادت و بندگی خداوند را نچشد مفهوم عبادت و بندگی و ذکر و یاد خدا را نمی تواند درک کند و از تاثیرات آن در حیات دنیا و آخرت محروم می ماند، به طوری که اگر انسان بتواند این مفهوم را درک کند که هنگامی که به یاد خداوند بلند مرتبه می باشد خداوند نیز او را یاد می کند و بدون واسطه خواسته های او را می شنود و اجابت می نماید، آنگاه است که می تواند بفهمد چقدر راز و نیاز با خدایی که به سرعت صدای بندگان خویش را شنیده و آنها را اجابت می کند شیرین و دلرباست، چرا که خداوند فرموده است: “واذا سالک عبادی عنی فانی قریب اجیب دعوه الداع اذا ادعان…”(۱) “و هنگامی که بنده های من از من (راجع به من) سئوال می کنند بگو که همانا من نزدیک (آنها) هستم (به طوری که) اجابت می کنم خواسته درخواست کنندگان را هنگامی که (چیزی از من) می خواهد” پس در این روز از خداوند می خواهیم که حلاوت و شیرینی راز و نیاز با خودش را بر ما بچشاند…

۳) واوزعنی فیه لاداء شکرک بکرمک “و مرا در این روز برای ادای شکرت به کرمت مهیا ساز” خداوند در قرآن می فرماید: ”واشکرولی و لا تکفرون”(۲) “مرا شکر کنید و کفر نورزید” که با توجه به این آیه باید بگوییم منظور از شکر نعمتهای الهی آن نیست که دائما به زبان بگوییم “خدایا شکر” بلکه شکر واقعی آن است که از نعمتهای الهی که به ما ارزانی داشته و انعام فرموده است در مسیر طاعت و بندگی اش استفاده کنیم نه در راه معصیت و نافرمانی، که قسم اول آن یعنی طاعت و بندگی (شکر نعمت) و قسم دوم معصیت و نافرمانی (کفران نعمت) الهی می باشد که در این روز از خداوند می خواهیم ما را برای ادای شکر نعمتهایش یاری نموده و آماده سازد…

۴) و احفظنی فیه بحفظک و سترک یا ابصر الناظرین” “و مرا در این روز به حفظ و پرده پوشیت (از گناهان) محفوظ بدار (و گناهان انجام داده مرا بپوشان) ای بیناترین بینایان”
هنگامی که انسان به خداوند توکل نموده و امور خود را به خداوند بسپارد آنگاه است که خداوند او را از تسلط یافتن شیطان بر او حفظ می نماید و هنگامی که انسان از وسوسه های شیطانی محفوظ بماند دیگر گناهی از او سر نخواهد زد و دیگر آن که خداوند ستارالعیوب است یعنی عیوب انسانها را که سرچشمه از خطا و گناهان آنان دارد، می پوشاند مگر اینکه انسان خود پرده دری نموده و بر اثر اصرار بر گناه و خطا، عیوب خود را برای دیگران آشکار سازد، پس در این روز از خداوندی که بیناترین بینایان است و بر اعمال ما نظارت دارد می خواهیم که ما را از انجام گناهان و پرده دری گناهان محفوظ بدارد.