تاریخ انتشار خبر: ۱۰ , اردیبهشت, ۱۳۹۴ | ۲۱:۰۳:۳۹
کد مطلب : 84570

دوران شیرخوارگى حضرت فاطمه(س)

مجموعه: زندگینامه بزرگان دینی

تولد حضرت فاطمه(س),میلاد حضرت فاطمه(س),دوران کودکی حضرت زهرا (س)

دوران شیرخوارگى حضرت فاطمه (س)
هنگامى که فاطمه علیهاالسلام را تمیز و پاکیزه نمودند و قنداقه ‏اش را در دامن خدیجه گذاشتند، آن مادر مهربان مسرور شد و پستانش را در دهان کوچک نوزاد عزیزش نهاد و از شیره‏ى جان سیرش کرد تا به خوبى رشد و نمو نماید. (۱)
خدیجه از آن زنان خودخواه و نادانى نبود که بدون هیچ عذر و بهانه‏ اى، نوزاد را از شیر مادر که خدا برایش مهیا ساخته محروم سازد. خدیجه خود مى‏ دانست یا از پیغمبر شنیده بود که براى تغذیه و بهداشت اطفال هیچ غذائى بهتر از شیر مادر نیست (۲)

 

خدیجه چون مى ‏دانست که آغوش پر مهر و محبت مادر و شیر خوردن کودک از پستانش، چه نقش بزرگى را در زندگى آینده ‏ى نوزاد انجام مى ‏دهد و براى سعادت او چه تأثیرات قابل توجهى دارد، ترجیح داد که فاطمه عزیز را در آغوش گرم خویش پرورش دهد و به وسیله‏ ى شیر پاک خودش که از منبع شرافت و نجابت و دانش و فضیلت و بردبارى و فداکارى و شجاعت سرچشمه مى‏ گرفت غذا دهد.
راستى مگر غیر از شیر پستان خدیجه، شیر دیگرى مى‏ توانست چنین عنصر پاک و کانون معرفت و شجاعتى را رشد و نمو دهد و میوه‏ ى پربرکت باغ نبوت را به ثمر رساند؟.
دوران شیرخوارگى و ایام کودکى زهرا علیهاالسلام در محیط بسیار خطرناک و اوضاع بحرانى و انقلابى صدر اسلام گذشت که بدون شک در روح حساس آن کودک تأثیرات شایانى داشته است. زیرا نزد دانشمندان این مطلب به اثبات رسیده که محیط نشو و نماى کودک و افکار و احساسات پدر و مادر در روحیات و اثبات شخصیت او کاملاً مؤثر مى ‏باشند. (از این جهت، ناچاریم اوضاع و حوادث صدر اسلام را به طور خلاصه یادآور شویم تا خوانندگان بتوانند وضع فوق‏ العاده و بحرانى دوران نشو و نماى دختر گرامى پیغمبر را پیش خودشان مجسم سازند.
رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) در سن چهل سالگى به رسالت مبعوث شد. در آغاز دعوت، با مشکلات بزرگ و حوادث سخت و خطرناکى مواجه بود. یک تنه مى‏ خواست با جهان کفر و بت‏ پرستى مبارزه کند. تا چند سال مخفیانه تبلیغ مى ‏کرد و از ترس دشمنان جرأت نداشت دعوتش را علنى کند. بعداً از جانب خدا دستور رسید که مردم را آشکارا به دین اسلام دعوت کن و از مشرکین باک مدار. (۳)
پیغمبر اکرم به دستور خدا دعوتش را علنى کرد. آشکارا و در مجامع عمومى مردم را به سوى آیین مقدس اسلام دعوت مى‏ نمود و روز بروز بر تعداد مسلمانان افزوده مى‏ شد.
وقتى دعوت پیغمبر (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) علنى شد اذیت و آزار دشمنان نیز شدت یافت. رسول خدا را اذیت مى‏ کردند. مسلمانان را تحت شکنجه و عذاب قرار مى‏ دادند. بعضى را مقابل آفتاب سوزان حجاز روى ریگهاى داغ مى‏ خوابانیدند و سنگهاى سنگین روى سینه‏ شان قرار مى دادند و بعضى را مى‏ کشتند.
مسلمانان به قدرى سختى و عذاب کشیدند که بستوه آمده جانشان به لب رسید. به طوریکه ناچار شدند از خانه و زندگى دست بردارند و به کشور دیگرى هجرت نمایند. گروهى از مسلمانان از رسول خدا اجازه گرفتند و رهسپار حبشه شدند. (۴)
وقتى کفار بوسیله ‏ى اذیت و آزار نتوانستند از پیشرفت و توسعه اسلام مانع گردند و دیدند مسلمانان اذیت و آزار را تحمل مى‏ کنند ولى دست از عقیده‏ شان برنمى‏دارند، انجمنى برپا ساخته همگى تصمیم گرفتند که محمد (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) را به قتل رسانند.
ابوطالب از تصمیم خطرناک آنان آگاه شد و براى حفظ جان رسول خدا آن حضرت را با گروهى از بنى‏ هاشم به دره‏اى که «شعب ابوطالب» نامیده مى ‏شد منتقل ساخت. ابوطالب و سایر بنى‏ هاشم در حفظ و حراست رسول خدا کوشش مى‏ نمودند. حمزه عموى پیغمبر شبها با شمشیر برهنه اطرافش پاس مى ‏داد. دشمنان وقتى از کشتن رسول خدا ناامید شدند زندانیان شعب ابوطالب را در فشار اقتصادى قرار دادند و خرید و فروش با آنان را ممنوع ساختند.
مسلمان در حدود سه سال در آن زندان سوزان با فشار و ناراحتى و گرسنگى بسر بردند و با مختصر غذائى که بطور قاچاق برایشان فرستاده مى‏ شد زندگى نمودند. بسا اقوات فریاد اطفالشان از گرسنگى بلند بود. فاطمه زهرا (علیهاالسلام) در چنین روزگار بحرانى و در چنین محیط خطرناک و وحشت‏ آورى به دنیا آمد و رشد و نمود کرد. خدیجه ‏ى کبرى در چنین اوضاع و شرائطى نوزاد عزیرش را شیر مى ‏داد.

 

مدتى از ایام شیرخوارگى و زهرا در شعب ابوطالب سپرى شد. در همانجا از شیر خوردن بازگرفته شد. در همان ریگستان سوزان راه رفتن آموخت. در همان محیط قحطى غذاخور شد. هنگامى که سخن گفتن یاد مى ‏گرفت فریاد و ناله ‏ى اطفال گرسنه «شعب» را مى‏ شنید. در وسط شب که از خواب بیدار مى‏ شد خویشانش را مى ‏دید که با شمشیرهاى برهنه اطراف پدرش پاس مى‏ دادند.
در حدود سه سال طول کشید که فاطمه علیهاالسلام بغیر از زندان سوزان شعب چیزى ندید و از دنیاى خارج خبرى نداشت. فاطمه در سن پنج سالگى بود که پیغمبر و بنى‏ هاشم از تنگناى شعب نجات یافته به خانه و زندگى خودشان مراجعت نمودند. مناظر زندگى جدید و نعمت آزادى و توسعه‏ ى در خوراک و پوشاک و منزل براى زهرا تازگى داشت و شادمان و مسرور بود.

 

پی نوشت ها

———————————————-

۱- دلائل الامامه ص ۹٫
۲- قال امیرالمؤمنین علیه‏السلام ما من لبن رضع به الصبى اعظم برکه من لبن امه- وافى ج ۳ ص ۲۰۷٫
۳- سوره‏ى حجر آیه‏ى ۹۴٫
۴- سیره ابن‏هشام ج ۱ ص ۳۴۴٫ الکامل فى التاریخ ج ۲ ص ۵۱٫

منبع : aviny.com