تاریخ انتشار خبر: ۲۴ , اسفند, ۱۳۹۲ | ۱۰:۲۶:۴۷
کد مطلب : 21042

زشت/ چرا محبت همسرم کم شد؟

امام علی (ع) فرمود: هر کس پر گفت، راه خطا بسیار پوید، و آنکه بسیار خطا کرد شرم او اندک شود، و آنکه شرم او اندک شود، پارسایی او کم گردد، و آنکه پارسایی اش اندک گردد، دلش بمیرد.

در بلبشوی نظریه‌های ضدونقیض اجتماعی و راهکارهای من در آوردی روانشناسان پیدا کردن مرشدی که راه را از چاه نشانمان دهد کار سختی نیست؛ فقط کافی است طالب باشیم تا نوری قدسی راه را نشانمان دهد.

زشت/ چرا محبت همسرم کم شد؟یکی از مهمترین آسیب های خانوادگی ، طلاق است ، اما آمار رسمی طلاق به طور کامل نشان دهنده میزان ناکامی همسران در زندگی زناشویی نیست ؛ زیرا در کنار آن آماری بزرگتر به طلاق‌های عاطفی اختصاص دارد . یعنی زندگی‌های خاموش و تو خالی‌ای که زن و مرد در کنار هم به سردی زندگی می‌کنند ولی تقاضای طلاق قانونی نمی‌کنند.

ایراندخت فیاض رئیس دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی در تشریح این پدیده مذموم گفت: طلاق عاطفی به این مفهوم است که تعلقات خاطر و پیوندهای عاطفی که بین زوجین است از میان می‌رود یعنی دو هویت مجزا با روحیه‌ها و رؤیاهای مختلف و شخصیت مختلف که در یک ازدواج واقعی یک هویت واحدی را می‌سازند و اهداف، برنامه‌ها، رؤیاها و تخیلاتشان یکی یا بسیار شبیه به هم می‌شود که در حالت طلاق عاطفی مفارقت می‌کنند یعنی دو هویت مجزا جدا از هم قرار می‌گیرند.

وی افزود : در این شرایط زوجین در ظاهر زیر یک سقف هستند یا به دلیل هنجارهای اجتماعی حاکم بر جامعه هست که جدا شدن را بد می‌دانند بنابراین در ظاهر زیر یک سقف هستند اما هر کدام کار خودشان را انجام می‌دهند و جامعه در این شرایط نمی‌داند که دچار چه گرفتاری‌هایی است.

روانشناسان در تشریح مهمترین عوامل طلاق عاطفی به ۹ مورد اشاره می کنند: عدم تامین نیاز عاطفی، بی توجهی مرد، عدم همدلی و همراهی، رفتارهای خشونت آمیز مرد، عدم گذران وقت با یکدیگر، نارضایتی جنسی، بی اعتمادی، مشکلات ارتباطی و عدم تعادل روحی که شاید بتوان چکیده همه این عوامل را مرگ احساسات نامید.

برای از بین رفتن مهر و محبت دلایل زیادی بیان شده است اما حضرت علی (ع) مرگ دل را حاصل کم شدن پارسایی عنوان می‌کنند.

زشت

امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمود: هر کس پر گفت، راه خطا بسیار پوید، و آنکه بسیار خطا کرد شرم او اندک شود، و آنکه شرم او اندک شود، پارسایی او کم گردد، و آنکه پارسایی اش اندک گردد، دلش بمیرد.

نهج‌البلاغه، حکمت ۳۴۹.