تاریخ انتشار خبر: ۲۶ , آذر, ۱۳۹۳ | ۰۸:۳۳:۱۹
کد مطلب : 59829
روزنامه ایران نوشت:

سقوط «اخلاق» در فوتبال ایرانی

شاید ذکر این نکته ضروری باشد که شیوع بی اخلاقی در فوتبال ایرانی، تنها محدود به این موارد و بازه زمانی اخیر نبوده و چنین نمونه هایی را می توان در دوره های مختلف زمانی در میان قشر ورزشکار کشورمان به وضوح مشاهده کرد.

،هیاهوهای فوتبال ایران نقطه پایانی ندارد و همیشه سرخط است و آماده سطر به سطر شدن و عجیب اینکه همه ادعا دارند فوتبالی پاک داریم.

تازه ترین جنجال عدم تایید صلاحیت سرمربی مشهور کروات تبار برای نشستن روی نیمکت تیم ملی امید فوتبال توسط مقامات وزارت ورزش و جوانان بحث داغ این روزهای رسانه ها است.

این مساله اگرچه در رسانه های کشورمان اطلاع رسانی و پیگیری شده و بعد از این نیز پیگیری ها ادامه خواهد داشت اما واکاوی این موضوع به طور کامل نیازمند گام برداشتن به آن سوی خط قرمز ها است و واکاوی دقیق آن حاصل نخواهد شد مگر آنکه خط قرمز ها کمی پسروی کنند تا بتوان از آنچه نوشت که نمی توان!

اما نکته قابل توجه در این ماجرا آنجا است که این سرمربی مشهور سال ها در فوتبال کشورمان مشغول فعالیت بود و نه ما و همکارانمان از عدم صلاحیت او نوشتیم و نه مدیران باشگاه ها و مسئولان فدراسیون سخنی از این «عدم صلاحیت» به میان آوردند و اگر دقت نظر مقامات وزارت ورزش و جوانان در این ماجرا نبود، هیچ گاه پرونده ای اینچنینی برای گفتن از ناگفته ها باز نمی شد.گذاشتن فرض بر ناآگاهی مدیران و مسئولان فوتبال ایران از ورود این مربی خارجی به حیطه «منشوری ها» نیز فرض نادرستی است چرا که او سال ها پیشتر و زمانی که در لیگ اسلواکی مشغول فعالیت بود به این موضوع متهم شده بود و منابع کروات نیز صحت آن را تایید کرده بودند.

اما توجه به این موضوع که چرا بی تفاوتی به چنین خط قرمزهایی در فوتبال ما آنچنان رواج یافته است که با وجود آگاهی از درجه بالای منشوری بودن وی به او تا آستانه نشستن روی نیمکت تیم المپیک نیز بها داده و دقت نظر وزارت ورزشی ها مانع از تحقق آن می شود، مبحثی است که جای تامل بسیار دارد.

فوتبالیست های شیشه ای؛ شیشه ای های فوتبالیست
از ماجرای پرحاشیه کارت های معافیت جعلی بازیکنان حتی ملی پوش که بگذریم یکی از اخباری که همین روزهای اخیر دهان به دهان چرخید و غالب اهالی ورزش و فعالان رسانه ای را در بهت فرو برد خبر اعتیاد یک دروازه بان لیگ برتری به «شیشه» بود. این ورزشکار که سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی را نیز دارد چندی پیش به دلیل استفاده از ماده توهم زای شیشه با پلیس تماس گرفت و مدعی شد خانه اش مورد دستبرد قرار گرفته است. حضور ماموران پلیس در خانه این فوتبالیست بجز کشف چند ماده مخدر حاصل دیگری به همراه نداشت.

کام های ناتمام الگوهای اخلاقی به قلیان و سیگار
ماجرای علاقه ورزشکاران شناخته شده این ورزش پرطرفدار، قصه درازی دارد و گذر تیتروار بر آشکار شده های این داستان ناتمام نیز مجالی مفصل می خواهد؛ از صورتحساب ۵/۱ میلیون تومانی هتل برای قلیان کشی های گروهی بازیکنان جوان و حضور مستمر فوتبالیست ها در کافه های فرحزاد گرفته تا قهوه خانه های خصوصی آدم معروف ها و ورود پنهانی قلیان به اتاق های هتل!

درگیری های شبانه اسطوره ها
گاه و بیگاه اخباری از درگیری فوتبالیست های شناخته شده کشورمان در مناطق شمالی پایتخت و ساعات نیمه شب منتشر می شود. اسطوره هایی که به تناسب شغل و حرفه شان باید پیش از ساعت ۹ شب بخوابند، در مواردی شب پیش از بازی های حساس و سرنوشت ساز تیمشان به خیابان ها پا می گذارند و معلوم نیست آنها را چه می شود که در آن ساعات خاص علاقه شان به دعوا و درگیری هم افزایش پیدا می کند.
هفته گذشته بود که آخرین نمونه از سریال های این دعواهای شبانه در خیابان ایران زمین تهران به وقوع پیوست و مهاجم سرشناس تیم پرطرفدار لحظاتی پیش از دستگیری توسط ماموران پلیس و توسط یکی از دوستانش که حال مساعدتری نسبت به او داشت، سوار بر خودرو شد و از صحنه درگیری فرار کرد.

سریال ناتمام بی اخلاقی در فوتبال ایرانی
شاید ذکر این نکته ضروری باشد که شیوع بی اخلاقی در فوتبال ایرانی، تنها محدود به این موارد و بازه زمانی اخیر نبوده و چنین نمونه هایی را می توان در دوره های مختلف زمانی در میان قشر ورزشکار کشورمان به وضوح مشاهده کرد.

نقطه پایان کجاست؟!
اما پرسش بزرگ در این ماجرا شاید این باشد که این رفتارهای ضداخلاقی چه زمان به ایستگاه پایانی می رسد و فوتبال ایران چه موقع به مسیر صحیح پیشرفت هدایت خواهد شد؟

براستی راه خروج از این باتلاق بی رحم چیست؟ و برای گذر از بحرانی که فوتبال فارسی به آن گرفتار شده است، چه باید کرد؟

«هوشنگ نصیرزاده» کارشناس حقوقی فوتبال مسئولیت مقابله با موارد اینچنینی را متوجه مدیران باشگاه ها می داند و می گوید: از لحاظ حقوقی، فدراسیون فوتبال در این زمینه نقش چندانی به عهده ندارد. در زمانی که بحث احوالات شخصی به میان می آید، این باشگاه ها هستند که باید پا به میدان زدودن این ناپاکی ها بگذارند.
فدراسیون فوتبال از لحاظ قانونی و طبق آنچه فدراسیون جهانی –فیفا- به او تکلیف کرده موظف به ورود در مواردی همچون تبانی، زد و بند و نفوذ غیرقانونی در نتایج مسابقات است و آنچه به احوالات شخصی مربوط می شود، طبق قانون در حوزه وظایف فدراسیون نیست. این قبیل موارد باید از سوی باشگاه ها پیگیری و رفع شوند.
این کارشناس حقوقی در پاسخ به سوال خبرنگار شوک در این باره که فدراسیون فوتبال در سال های اخیر در موارد متعدد شخصی همچون نوع پوشش، آرایش موی سر، خالکوبی و غیره ورود پیدا کرده و بازیکنان را با جرایمی مواجه کرده است و چگونه نمی تواند در نمونه های دیگر اینچنینی وارد عمل شود، گفت: فدراسیون در مواردی که افکار عمومی آن را می بیند، ورود پیدا می کند و این نمونه هایی که شما ذکر کردید از همان موارد است!

سوال بزرگ فوتبال ایران بی پاسخ می ماند، مسئول مبارزه با این فساد کیست؟ باشگاه ها، فدراسیون یا وزارت ورزش! سوالی که رسیدن به پاسخ آن شاید آغاز روزهای پاکی فوتبال فارسی