تاریخ انتشار خبر: ۲۸ , فروردین, ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۴:۴۶
کد مطلب : 80407

علت فوت نوزادان در بیمارستان ولی عصر

در پی انتشار مطالبی پیرامون فوت نوزادان در بخش NICU بیمارستان ولی عصر مجتمع بیمارستانی امام خمینی در برخی از مطبوعات، روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران توضیحاتی جهت تنویر افکار عمومی ارائه کرد.

به گزارش عصر آبادان  به نقل از مهر،  روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران اعلام کرد: بخش NICU بیمارستان ولی عصر مجتمع بیمارستانی امام خمینی از جمله بخش‌های NICU مجهز و جدید در کشور است. این بیمارستان پذیرای بسیاری از مادران باردار است که به علت شرایط نامناسب، از سایر بیمارستان‌های تخصصی سطح شهر به این مرکز ارجاع می‌شوند. بیش از ۶۰ درصد از زایمان‌های انجام شده در این بیمارستان جزء زایمان‌های پرخطر محسوب می‌شوند و اینگونه زایمان‌ها معمولاً با درصد بالایی از مرگ و میر نوزاد همراه است.
علل عمده مرگ این نوزادان به ترتیب عبارت است از: نارس بودن نوزاد، عفونت و ناهنجاری‌های مادرزادی. بررسی نوزادان مذکور نیز نشان دهنده پایین بودن قابل توجه وزن زمان تولد یا بیماری های جدی زمینه ای مانند پنومونی، نارسی، IUGR ، هیدروسفالی، تشنج و آسپیراسیون مکونیوم در تمامی آنان است. این امر نشان می دهد که فوت نوزادان مذکور، الزاما به علت عفونت نیست.

عفونت بیمارستانی یکی از عوارض شایع در بیماران بستری به خصوص در بیماران بخشهای ویزه است. عفونت نوزادان در NICU با توجه به وزن پایین، نارس بودن و بیماری های زمینه ای نوزادان امری اجتناب ناپذیر است.

قابل ذکر است که طی ۲ سال اخیر طبق آمار ثبت شده متوسط وزن نوزادان بستری در این بخش ۱۲۰۰ گرم و متوسط سن حاملگی آنها ۳۰ هفته بوده است. این در حالی است که وزن طبیعی نوزادان ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ گرم و سن حاملگی طبیعی در موقع تولد ۳۸ تا۴۰ هفته است. همچنین موارد زیادی از ارجاعات زایمان به بیمارستان ولی عصر به دلیل وجود ناهنجاری های جنینی است.

از دیگر سو، مقایسه میزان مرگ و میر در این بخش با بخشهای مشابه در کشورهای پیشرو نشان می‌دهد که این میزان بیش از استانداردهای قابل قبول جهانی نیست. با توجه به ادعای افزایش مرگ و میر نوزادان در این بخش طی ماه های پایانی سال ۹۳، ذکر این نکته ضروری است که میزان مرگ و میر این بخش در ماه مورد نظر تفاوتی با آمار ماه‌های قبل نداشته است.

یکی از فعالیت‌های معمول کمیته های کنترل عفونت، نمونه گیری از وسایل و تجهیزات و همچنین کشت‌های بدست آمده از بیماران بستری در ICUها و اتاق‌های عمل و بخش‌های بستری است. این ضرورت همواره توسط کمیته کنترل عفونت بیمارستان صورت پذیرفته و در هر زمان که مورد غیر معمول مشاهده شده گزارش و اقدامات لازم انجام شده است.

در مورد مذکور پس از بررسی های به عمل امده، مشخص شد که عامل عفونت یک میکروب واحد (آسینتوباکتر) بوده و این در حالی است در شرایط معمول عامل عفونت ها در بخش های ویژه گونه های متنوعی است. با تشخیص این امر سریعاً جلسات فوق العاده کمیته کنترل عفونت بیمارستانی تشکیل و با توجه به شیوع میکروب مورد نظر NICU تعطیل و ضدعفونی و پس از منفی شدن تمامی کشت ها و رفع کامل عفونت NICU مطابق با دستور العمل های معتبر علمی باز گشایی شد. بخشهایی که در آن بیماران با ریسک بالا هستند و حتی در بیمارستان امام که به نوعی آخرین محل برای مراجعه و انتقال مادران و نوزادان با شرایط خاص و پر ریسک است، طبیعی است عفونت بیمارستانی نیز ممکن است اتفاق بیفتد و موارد فوتی نیز گزارش شود که در پیشرفته ترین مراکز درمانی هم این اتفاق امر غیر عادی نیست.