تاریخ انتشار خبر: ۲۱ , اردیبهشت, ۱۳۹۳ | ۱۸:۱۹:۴۸
کد مطلب : 29056
ارسالی مخاطبان/نوید قائدی

علی بن ابیطالب (ع) گوهر بی همتای اخلاق

باید اعترافی بکنم، سوالی است مدتها ذهنم را به خود معطوف و مشغول داشته که عاجزانه جوابش را نمی دانم، صادقانه عرض نمایم اگر در جامعه ی امروز ما که ملقب به شیعه مولایمان است

هر چه تجربه تحقیق و تفکر داشتم روی هم ریختم تا شاید بتوانم قطره ای از دریای بیکران دوران حیات مولایمان علی بن ابیطالب – امام اهل حقیقت- را با استناد به منابع تاریخی به تصویر بکشم بیهوده بود و دلم رضا نمی داد، چه بسیار نوشته ها و مستنداتی هستند که هر مشتاق اهل مطالعه ای می تواند با رجوع به این منابع کسب فیض نموده و بهره ها ببرد ، لذا تصمیم ام بر این شد تا بدور از هر گونه نقشه راهی به دل تیره خود رجوع نموده و با عنایت به حافظه ضعیف و عقل سخیف و ترکیب آن با مکنونات قلبی مطالبی را به اختصار بگویم و بنویسم تا در حوصله خوانندگان بگنجد و نوشتار از حالت کلیشه ای خارج گردد، باشد که انشاا.. به مدد فیوضات مولایمان و ثمرات این ایام فرخنده منشاء تغییر امیال اخلاقی و مشی ها گردد، تا شاید قدری از تالمات روحی و قلبی ام کاهش و احساس دین و وظیفه شرعی و عرفی ام را اقناء نماید.

1391738643

روز ولادت امام شیعیان و آزادگان جهان مولود کعبه، آن اسوه تقوی و استواری و اخلاق، بزرگ مردی که دوست و دشمن به حسن خلق، شجاعت، جوانمردی و بزرگی منش او اذعان دارند و بقول استاد شهریار – نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت، متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را- کم روزی نیست که بتوان به سادگی با چند لبخند، پیامک، برگزاری چند آیین شادکامی، پخش میوه و شیرینی و خطابه از کنار آن گذشت، بلکه این ایام چه روزهای فرخنده و مبارکی است برای تامل، تدبر و واکاوی در رفتار و گفتار فردی و گروهی خویش در جامعه ای که خود را بنام شیعه ایشان متبرک ساخته است، شیعه بزرگ مردی چون حضرتش بودن بعید می دانم تنها به گفتار و رفتارهای نه چندان مطلوب ما در جامعه برآمده و تعریف گردد. برای ادای وظیفه و مسئولیت شیعه بودن باید از گفتار لسانی خارج و با سعی و مجاهدت در اندرون دل آن هم با عشق و اعتقادی راسخ به وظایف و فرامین الهی عمل نمود، آن صراط مستقیم و اسوه های حسنه ای که رب العالمین در قرآن کریم همگی مسلمین را بدان ها فراخوانده، قطعاً برترینش علی بن ابیطالب است و ما اگر بصیر و هشیار باشیم چه خوش گوهری در اختیار داریم اگر قدرش بدانیم.
باید اعترافی بکنم، سوالی است مدتها ذهنم را به خود معطوف و مشغول داشته که عاجزانه جوابش را نمی دانم، صادقانه عرض نمایم اگر در جامعه ی امروز ما که ملقب به شیعه مولایمان است – یعنی رهروان راستین منش ایشان – بنظر شما چنانچه حضرتش حضور داشت با این اوصاف و رفتار و منش ما – تمامی شیعیان کشور اعم از مردم عادی تا مسئولین – چه ها می کرد و می گفت؟ آیا لحن و گفتار ایشان گلایه آمیز و مکدر بود یا بالعکس زبان حضرتش امروز به تعریف و تمجید جامعه ما باز بود؟ قضاوتی ندارم که با استدلال همراه باشد ، کرامتی هم ندارم که مبتنی بر شهود باشد ، فقط عقل سخیفی دارم که استنباط می کنم دل حضرت شاید قدری با دیدن چنین جامعه ای که ملقب به قرآن و اسلام و شیعه است مکدر می شد. آیا رفتار های حاکی از بی اخلاقی های اجتماع که در تمامی ابعاد دیده می شوند خوشایند جامعه شیعه هستند؟ خوشایند نیست وارد مصادیق شد که هزاران هزار را می توان بر شمرد.

دلم می خواهد با سوز و گداز و شیون التماس و فریاد کنم که ای دوستان، همشهریان و هم میهنان عزیز من، بیایید قدری بخودمان بیاییم که شاید فردا دیر باشد. ای کاش قدری فرصت تنهایی و خلوت مهیا گردد -که این روزها کمتر داریم- تا بدور از هرگونه تجزیه و تحلیل و علوم آکادمیک به دل خود مراجعه صادقانه ای داشته باشیم ، و از خود بپرسیم آیا از وضعیت فردی و اجتماعی جامعه امروزمان دل خوشی داریم؟ نیاز به بلند جواب دادن نیست کافی است در خفا جواب را به دل خود بگویید. چنانچه این نتیجه حاصل شد که راه درست و طریقت صحیحی در پیش روی ما و جامعه است که دیگر جای بحث و چاره ای نمی ماند اما اگر دل تنهای ما فهمید که راه سخت و مکدر است،پس چه باید کرد؟ من و ما به هیچ، اما اخلاق آینده ی فرزندانمان چگونه خواهد بود و چه تدبیرها باید اندیشید، فقط باید چشم انتظار مسئولین فرهنگی و اجتماعی جامعه بود تا برای مصائب و مشکلات اکسیری تهیه و نسخه ای بپیچند؟ یا بدنبال جواب در کدام کتب علمی و روانشناسی و جامعه شناسی گشت؟ هیهات هیهات!- بقول شاعر بزرگ پارسی گوی مولوی علیه الرحمه : سالها دل طلب جام جم از ما می کرد، آنچه خود داشت ز بیگانه تمنی می کرد ،گوهری کز صدف کون و مکان بیرون بود،طلب از گمشدگان لب دریا می کرد- مگر نه در آیات روشنگر قرآن ما را به پیروی از رفتار و گفتار اسوه های حسنه فراخوانده اند، مگر ما مسلمان و شیعه علی نیستیم، آیا شناخت ابعاد کوچکی از زندگی حضرتش برای ما آنهم در کشوری که کتب فراوان، فیلم و سریال و خطابه های گوناگون در باب فضایل اخلاقی ایشان بسیار است کار سختی است؟ خیر که سخت نیست فقط همت و تلاش می خواهد تا ابعاد حقیقی منش و اخلاق و رفتار مولایمان را بشناسیم و بعنوان معیار و میزان خود در زندگی بدان عمل نماییم و اگر هم شد با گفتار و رفتار خود در میان خانواده، فرزندان و دوستان و همشهریان فرهنگ حقیقی زندگی شیعی را اشاعه دهیم.
به جرات و شهامت می توان گفت کلید حل معمای بزرگ مسائل و مشکلات اخلاقی امروز جامعه ما لزوم رجوع به سیره عملی زندگانی حضرتش می باشد، که باید صادقانه و عاشقانه در گفتار و رفتار هایمان بدنبال آن باشیم در غیر اینصورت یافتن حقیقت بسیار سخت خواهد بود.

التماس دعا
نوید قائدی