تاریخ انتشار خبر: ۱۸ , خرداد, ۱۳۹۴ | ۱۰:۵۳:۱۱
کد مطلب : 94285
گزارش:

فضاسازی رسانه‌های اصلاح‌طلب برای مقصرین شکست احتمالی مذاکرات/ منتقدین؛ عامل این شکست معرفی شدند

جریان رسانه‌های اصلاح طلب در کشور، از همین حالا به دنبال مقصر برای این عدم توفیق است و در این میان چه کسی بهتر از جریان رقیب و این بار به طور خاص رسانه ملی تا با زدن برچسب فعالیت جناحی ضمن مبری نمودن خود آن ها را به عنوان مقصر به مخاطبان خود و عموم جامعه معرفی کند.

به گزارش عصر آبادان به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا، در روزهای اخیر شاهد یک موج گسترده در فضای رسانه ای، مطبوعاتی و سیاسی جریان اصلاح طلب و همچنین جریانات وابسته به دولت بوده ایم که به طور جدی سعی در القای این انگاره به مخاطبان خود و عموم مردم دارند که جریان های سیاسی منتقد دولت و بحث مذاکرات هسته ای و در رأس آن ها رسانه ملی در تلاشند تا مذاکرات هسته ای را در اذهان عمومی شکست خورده و پیشاپیش نافرجام جلوه دهند.

این مسئله را می توان به وضوح در یادداشت ها، تحلیل ها و مصاحبه های متعدد رسانه های بی شمار مکتوب و مجازی جریان فوق الذکر مشاهده کرد؛ اما اوج این جریان را می توان در مناظره الیاس حضرتی مدیر مسئول روزنامه اعتماد و مهدی محمدی در برنامه “نگاه یک” دید. حضرتی در ابتدای صحبت های خود با انتقاد جدی از صداوسیما، رسانه ملی را به دلیل پخش مستندهایی که وی آن ها را یکطرفه و به جهت القای شکست مذاکرات در افکار عمومی می دانست به شدت متهم کرد . در ادامه این سناریو در روز بعد این موج رسانه ای با همین ادبیات در رسانه های مکتوب و مجازی دنبال شد که نشان از یک طراحی مشخص در این رابطه دارد .

در راستای فهم بهتر این سناریو و اهداف طراحی شده برای آن نکاتی چند بیان می شود.

در ابتدا باید گفت که رسانه ملی جز بیان بخشی از واقعیات و مستندات پرونده هسته‌ای در سال های اخیر چیز دیگری را به نمایش نگذاشته است؛ لازم به ذکر است پخش همین میزان هم با رعایت انبوهی از ملاحظات سیاسی و امنیتی و احیاناً تحت فشارهای متعدد بوده است.

نکته حائز اهمیت دیگر این مهم است که امروز مردم به لطف فضای باز نقد و گفتگوی شکل گرفته در کشور که تنها با عنایت شخص رهبری میسر شده است و اتفاقاً چندان باب میل جریان دولتی نیست ؛ به خوبی و در کمال شفافیت در جریان بسیاری از مسائل و ابعاد پیدا و پنهان مذاکرات هسته ای و تاریخچه پرونده هسته ای قرار گرفته اند؛ لذا القای این فضا که افکار عمومی مردم در حال مدیریت و جهت دهی به سمتی خاص است حقیقتاً امری نادرست و به دور از انصاف است و شواهد بسیاری در سطح جامعه ناقض این مدعا است.

مسئله اصلی که  به نظر می رسد با اجرای این سناریو به دنبال آن هستند فرار به جلو و انداختن تقصیرها به گردن دیگران است؛ لازم به ذکر است که این اولین بار نیست که جریان مذکور برای سرپوش گذاشتن روی شکست های خود از این شیوه استفاده می کند.

به نظر می رسد شاید این جریان چندان آینده روشنی لااقل در کوتاه مدت برای مذاکرات متصور نیست؛ لذا از همین حالا به دنبال مقصر برای این عدم توفیق است و در این میان چه کسی بهتر از جریان رقیب و این بار به طور خاص رسانه ملی تا با زدن برچسب فعالیت جناحی ضمن مبری نمودن خود آن ها را به عنوان مقصر به مخاطبان خود و عموم جامعه معرفی کند.

در پایان ذکر این نکته ضروری است که به نظر می رسد در روزها و ماه های آتی اجرای سناریوهای این چنینی چندان دور از انتظار نیست، لذا لازم است ضمن هوشیاری بدون تأثیر پذیری از این قبیل تبلیغات منحرف کننده رسالت آگاه سازی و تنویر افکار عمومی در رسانه های مختلف به ویژه در رسانه ملی شدت بیشتری گیرد تا همه به وظیفه ذاتی خود در این مقطع حساس و تاریخی به نحو احسن عمل کنند.