تاریخ انتشار خبر: ۲۰ , دی, ۱۳۹۳ | ۱۴:۳۱:۲۱
کد مطلب : 66316
یادداشت:

مخدرهای هنری با مجوزهای فرهنگی،حمله کنسرت ها به خوزستان/چراغ سبز مدیران استان برای تضعیف فرهنگ و هنر بومی

یکسالی می شود که در محافل رسمی وغیررسمی شهرهای خوزستان مساله برگزاری کنسرت های موسیقی در کنار موضوعاتی مانند توسعه، صنایع دستی و گردشگری، منطقه آزاد و.. مطرح می‌شود که افراد مسئول یا صاحب نظر هر کدام از نظرگاه خود به آن پرداخته اند

یادداشت/

یکسالی می شود که در محافل رسمی وغیررسمی شهرهای خوزستان  مساله برگزاری کنسرت های موسیقی در کنار موضوعاتی مانند توسعه، صنایع دستی و گردشگری، منطقه آزاد و.. مطرح می‌شود که افراد مسئول یا صاحب نظر هر کدام از نظرگاه خود به آن پرداخته اند.

موضوعی که با روی کار آمدن طیف جدیدی از مدیران اجرایی و عزم جدی ایشان در ورود به آن، همچنان یکی از پر سر و صداترین موضوعات در سطح تصمیم گیری و تصمیم سازی مدیران فرهنگی شهرهای استان است.

در خصوص ریشه یابی تمایل برخی مدیران به بسط و اشاعه کنسرت های موسیقی در سطح استان ،می توان به فضاهای غیرفرهنگی نیز اشاره داشت چرا که این اصرار مدیران بازخوردهایی در حوزه های سیاسی واجتماعی برای آن ها خواهد داشت.

لکن مساله ای که ظاهرا پوششی برای ریشه  اصلی ماجراست بحث نشاط و شادی در جامعه است که برای توجیه برگزاری چنین برنامه هایی غالبا مدیران با یک نگاه عامیانه از طرف مدیران مربوطه طرح می شود غافل  از اینکه  این عزیزان فراموش کرده اند عملکرد آنها در حوزه های مختلف غبار غم را برچهره جامعه نشانده است.

کافی است مدیران محترم با یک نظرخواهی  از مردمی که روزانه برای کسب روزی حلال در کوچه و خیابان چرخ می زنند به حقیقت شادی ازنگاه جامعه دست پیدا کنند که  برگزاری کنسرت های موسیقی آن ها را شاد می کند یا کاهش قیمت نان یا کاهش تلفات جاده ای یا تامین آب شرب سالم یا حل مشکل بیکاری، گمان می کنم جواب روشن است لکن مدیران محترم استان در پاسخ به این مطلب خواهند گفت که خب این ها باید همه با هم باشد یعنی هم موسیقی،هم نان ، نگارنده نیز این سخن را می پذیرد اما واقعیت این است که مردم را از ده جا نیش م یدهند و کوه غم را بر سرشان خراب می کنند بعد می گویند بفرمایید کنسرت، شاد باشید….

اما بعد:

دیگر بهانه عده ای ازمدیران برای اجرای کنسرت های غربی در شهرهای مختلف استان ژست قانونمداری تعدادی از آنان است ،همان ها که در مقابل قانون شکنی فتنه گران و خون ریخته شده بیگناهان در سال ۸۸پس از گذشت چندین سال که خیانت آن ها روشن شده حتی حاضر به صدور بیانیه نیستند و به جای آن در سوگ درگذشت رهبر اقلیتی که البته محترم و عزیز هستند پیام عزا می دهند.

غافل از اینکه این بهانه بچگانه مورد پذیرش عامه نیز نخواهد بود چرا که طی روند قانونی اجرای اینگونه برنامه ها جز با مجوز وچراغ سبز مدیران نیست .

البته باز در پاسخ می گویند این ها هم مانند دیگران قانونا حق اجرای چنین برنامه هایی دارند، بله این اظهار نظر درست ولی ناقص است چرا که همان قانونی که این مدیران عده ای را به شکستنش در این قصه متهم می کنند و انگ وبرچسب های اماده خود را به آن ها می چسبانند نظارت و فیلتر بررسی صلاحیت و صدور مجوز را بر عهده این مدیران محترم گذاشته است یعنی در اینجا قانون الزامی برای اجرای چنین برنامه هایی ندارد بلکه توصیه به خیر اندیشی مدیران می کند نه این که قانون را بهانه برای قانون شکنی کنند.

از آن جا که کلام قدری به درازا کشید ترجیحا با ذکر سوالاتی مدیران محترم را به چالش پاسخ به آن ها دعوت می کنیم که شاید با پاسخی در خور به این سوالات قدری از ابهام ها بکاهند:

مدیران فر هنگی استان اصولا به مقوله فرهنگ و هنر از چه زاویه ای نگاه می کنند؟تعریف آن ها از هنر به عنوان یک مسلمان متعهد که مسئولیت هدایت جامعه به سمت تعالی و رشد را برعهده دارد چیست؟آیا ایجادبستری برای خط کشیدن بر حدود و ثغور شرعی که فقه جعفری معین کرده عقوبت دنیوی و اخروی این مدیران و جامعه را در پی نخواهد داشت؟آیا چنین برنامه هایی عاملی برای ایجاد تفرقه و دودستگی مردم و تقسیم آن ها به دوجبهه موافق و مخالف نخواهد بود؟آیا خلاقیت و تدبیر مدیران دولت تدبیردر استان خوزستان به اندازه طراحی برنامه های بدیع شاد و پرنشاط که هم راستا با فرهنگ بومی،ملی و دینی باشد نیست؟موسسات و مراکز ذینفع اقتصادی که جز به پرکردن جیب های خود به چیز دیگری فکر نمی کنند چه نقشی در اجرا و ترویج این کنسرت ها دارند؟آیا با هجمه فعلی کنسرت های غربی، فرهنگ و هنر بومی این سرزمین و اقوام پرسابقه استان به حاشیه نمی رود؟آیا پیرامون تغییر ذائقه فرهنگی و هنری جامعه و اقدام نرم دشمن در این حوزه مطالعه خاصی داشته اند؟ و …..

پی نوشت:

*تحمیل فرهنگ بیگانه در این مرزوبوم در تاریخ جز بدنامی عاملین چیزی در پی نداشته است.

*گردن آن ها که بساط به گناه کشیده شدن جوانان را برپا می کنند در روز حساب نازک تر از این روزهاست.