تاریخ انتشار خبر: ۱۴ , اردیبهشت, ۱۳۹۴ | ۰۸:۰۴:۴۵
کد مطلب : 85490

مقرن،شاهزاده ای که نمی خواست پادشاه شود!

مقرن جزو معدود افراد در خاندان آل سعود است که با شفافیت و وضوح سر و کار دارد و برخلاف سایر مسئولان حکومتی پس از دیدار با وی به طور شفاف خواهید فهمید که موضع وی چگونه است. وی سخن سرایی نمی کند و پیچیده سخن نمی گوید و مثلا آمریکایی ها بخوبی می دانند که مقرن منتقد و مخالف سیاستهای آنان درمنطقه است. عربستان و منطقه با برکناری مقرن شخص فهمیده و شخصیت سیاسی با دیدگاه مستقل و آگاه را از دست داده اند.

به گزارش عصر آبادان،از نظر تحلیلگران و ناظران به امور عربستان برکناری مقرن بن عبدالعزیز از مقام ولیعهدی به اندازه نوع و زمان این عزل  شگفت آور نبود چرا که افراد مطلع به سیاست های پشت پرده عربستان می گویند که عزل و نصب های  پس از فوت ملک عبدالله از همان اول منجر به برکناری مقرن و پسر ملک عبدالله و پسران ولیعهد پیشین(سلطان) شد اما امور به نحوی پیش رفت که نگرانی کشورهای هم پیمان عربستان سبب شد تا به جای برکناری یکباره،این دگرگونی در دو مرحله صورت پذیرد و در نهایت نیز چهره های جدید جایگزین شوند.
گرچه  مرحله دوم این تغییرات بسیار زود اتفاق افتاد اما مسئله اصلی این است که چه اتفاقی سبب شد مقرن به این زودی از دایره حکومت عربستان کنار گذاشته شود؟
الرای الیوم به نقل از یک منبع دیپلماتیک که با این امیر سعودی رابطه داشته است می نویسد: مقرن در دوره های اخیر از سیاست روی گردان شده بود و تمایلی به مناقشه و تنازع  برای ماندن در پستش نداشت و در آخرین دیدار نیز به طور کلی گفته بود که  تمایلی به پادشاهی ندارد . علت آن نیز بر خلاف تصور اغلب که آن را حضور نسل دوم شاهزاده ها می دانستند این است که وی اختلاف نظر عمیقی با سایرین در نحوه تعامل با مشکلات پیش روی عربستان دارد واین اختلاف در دوران ملک عبدالله نیز وجود داشت اما پس از سر کار آمدن سلمان بیشتر نیز شده است.
این فرد مطلع  می گوید  گرچه عواملی مانند نسب و عدم انتساب به هیچ یک از دو جناح آل سعود ( سدیری و شمری) و یمنی الاصل بودن مادر وی در این برکناری همگی نقش داشته اند اما عامل اصلی بی شک ویژگی های شخصیتی و مواضع وی بوده که دیر یا زود با مخالفت نسل دوم روبرو می شد.
از جمله نظرات مقرن که با سیاستهای عربستان در تضاد است مخالفت وی با دخالت در امور کشورهای همسایه بویژه زمانی است که این دخالت بر اساس حسابهای مذهبی صورت پذیرد(مانند آنچه در یمن اتفاق افتاد).
این منبع تاکید می کند که مقرن مخالف حمایت از گروهک های مسلح سنی در عراق بود و تنها یکبار در حمایت از ایاد علاوی نظراتی را بیان کرد که همه می دانند او یک شیعی سکولار بود.
مقرن همچنین به شدت با پشتیبانی و حمایت گروهک های تندرو علیه نظام سوری مخالفت کرد چرا که بر این باور بود که این سیاست عواقب بدی بر منطقه خاورمیان و کشور عربستان خواهد داشت.از این رو روشن است موضع وی درباره یمن هماهنگ با مواضع وی درباره سوریه و عراق بود و ضمن مخالفت با عملیات نظامی آن را فاقد هیچگونه راه حلی برای یمن و عربستان می دانست.
امنیت ملی عربستان نیز دغدغه دیگر مقرن بوده است. این منبع آگاه می گوید: مقرن معتقد است که خطراتی که در مواجهه با عربستان است بیش از آنکه اقلیمی باشند از درون خود عربستان هستند. وی بر این باور است  که مقابله با تهدیدات پیش روی عربستان و تغییرات آینده جز با یک سیاست توسعه ای که مشکلات جامعه را درمان می کند و عربستان را برای مرحله پس از اتمام منابع نفتی یا کاهش قیمت آن آماده کند امکان پذیر نیست. گرچه در عربستان این چنین سخنان را از زبان بسیاری از مسئولین می شنویم اما در عمل هیچ کس  را نمی یابیم که اهتمام خاصی به متنوع کردن منابع درآمدها و یا توزیع ثروت بین آحاد مردم داشته باشد.
مقرن بعنوان یک خلبان نظامی روحیه پراگماتیک دارد  و همانند یک خلبان که با دقت هدف را قبل از شلیک چک می کند بیشتر تمایل دارد تا گامها و اعمالش را بدون هیچ عجله ای بررسی کند و سپس تصمیم بگیرد از این رو اتفاقاتی که اکنون در عربستان می افتد بر خلاف میل و طبع وی است.
وی در پایان می گوید که مقرن جزو معدود افراد در خاندان آل سعود است که با شفافیت و وضوح سر و کار دارد و برخلاف سایر مسئولان حکومتی پس از دیدار با وی به طور شفاف خواهید فهمید که موضع وی چگونه است. وی سخن سرایی نمی کند و پیچیده سخن نمی گوید و مثلا آمریکایی ها بخوبی می دانند که مقرن منتقد و مخالف سیاستهای آنان درمنطقه است. عربستان و منطقه با برکناری مقرن شخص فهمیده و شخصیت سیاسی با دیدگاه مستقل و آگاه را از دست داده اند.
رهیاب