تاریخ انتشار خبر: ۳۰ , آبان, ۱۳۹۳ | ۱۱:۴۶:۵۰
کد مطلب : 55262

هشدار یک دانشمند درباره تولد نوزاد با سه والد

مجموعه: اخبار علمی و آموزشی

دانشگاه نیوکاسل انگلیس در حال کار بر روی پروژه جنجال برانگیزی هستند که شامل لقاح مصنوعی با سه والد به امید ایجاد نسلی فاقد بیماری‌های میتوکندریال است.

یکی از محققان برجسته آمریکا، شروع روش لقاح مصنوعی با سه والد در انگلیس از سال ۲۰۱۵ بدون انجام آزمایش‌های پیش‌بالینی کافی و عدم پاسخگویی به خطرات احتمالی را یک اشتباه بزرگ خواند.

به گزارش ایسنا، محققان مرکز باروری و جنین شناسی (HFEA) دانشگاه نیوکاسل انگلیس در حال کار بر روی پروژه جنجال برانگیزی هستند که شامل لقاح مصنوعی با سه والد به امید ایجاد نسلی فاقد بیماری‌های میتوکندریال است.

محققان هدف از اجرای این پروژه را مقابله با بیماری‌های میتوکندریال مانند دیستروفی عضلانی و آتاکسی عنوان می‌کنند.

برخی بیماری‌های ارثی به دلیل نقص میتوکندری ایجاد می‌شود و محققان مدعی هستند که با کمک این روش، زنان دارای میتوکندری ناقص می‌توانند از انتقال ژنتیکی این نقص به نسل‌های آینده پیشگیری کنند.

اما پروفسور «اوان اسنایدر» از مشاوران علمی برجسته سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأکید می‌کند: نگرانی‌های زیادی در خصوص ایمنی این روش وجود دارد و صدور مجوز زودهنگام برای این روش بدون انجام مطالعات بالینی طولانی مدت می‌تواند با خطرات جدی همراه باشد.

«اسنایدر»، شکاف اصلی برای اجرایی شدن این روش را فقدان آزمایشات پیش‌بالینی کافی عنوان کرده و خاطر نشان می‌کند: هنوز بطور دقیق نمی‌دانیم که آیا تغییرات اعمال شده بر روی میتوکندری به نسل‌های بعد نیز منتقل می‌شوند؟

به گفته «اسنایدر»، برای کاربردی شدن این روش باید طی چند سال آینده آزمایش‌های پیش‌بالینی مختلفی بر روی حیوانات انجام شود و در صورت مثبت بودن نتایج، مرحله آزمایش بالینی بر روی انسان آغاز شود.

این درحالی است که دولت انگلیس قصد دارد مجوز انجام لقاح مصنوعی با سه والد را تا تابستان ۲۰۱۵ صادر کند.

دو تکنیک مطرح شده در روش لقاح مصنوعی سه والد شامل انتقال اسپیندل (spindle transfer) است که طی آن مواد هسته‌ای از تخمک مادر جدا و در پوسته تخمک اهدایی حاوی میتوکندری سالم و فاقد هسته سلول که با اسپرم پدر لقاح داده می‌شود، قرار می‌گیرد.

تکنیک دوم، انتقال هسته‌یی (pronuclear transfer) نام دارد که شامل ایجاد دو جنین آزمایشگاهی یکی با اسپرم پدر و تخمک مادر و دیگری از تخمک اهدایی است؛ مواد ژنتیکی مرکزی تخمک اهدایی جدا شده و با مواد ژنتیکی گرفته شده از تخمک مادر جایگزین می‌شود.

جنین در این روش دارای ژن‌هایی از پدر، مادر و دی‌ان‌ای میتوکندری تخمک اهدایی است، اما کودک متولد شده از لحاظ ژنتیکی کاملا شبیه پدر و مادر اصلی خود است.
اخبار علمی  – ایسنا