تاریخ انتشار خبر: ۲۷ , مرداد, ۱۳۹۳ | ۱۸:۵۶:۱۴
کد مطلب : 39518

پای روغن پالم از چه دولتی به ایران باز شد

در میان کش و قوس های مربوط به مصرف روغن پالم، عده ای به دنبال تاریخچه ورود این روغن گشتند و دولتهای مختلفی در این موضوع، آغاز کننده این واردات معرفی شدند.

ماجرای روغن پالم از گفتگوی چندی پیش وزیر بهداشت با خبرنگاران در حاشیه “همایش تدوین سند راهکارهای اجرایی سیاستهای کلی نظام سلامت” آغاز شد. جایی که دکتر سید حسن هاشمی به یکباره موضوع سلامت محصولات و فرآورده های غذایی را پیش کشید و به خبرنگاران گفت که برخی شرکتهای لبنی در تهیه محصولات خود از روغن پالم استفاده می کنند. البته وزیر بهداشت تنها به طرح این موضوع بسنده نکرد و به شرکتهای متخلف هشدار داد که اسامی آنها را به مردم اعلام خواهد کرد.وزیر بهداشت در آن گفتگوی حاشیه ساز با خبرنگاران، عنوان داشت که “روغن پالم به دلیل کیفیتی که دارد برای سلامتی مضر است و تخلفات موجود در لبنیات به بازار آمده نشان می‌دهد که به جای چربی طبیعی از بدترین نوع چربی صنعتی استفاده کرده‌اند.”

این موضوع سرآغاز بحث های فراوان در رسانه ها، دستگاهها و افکار عمومی شد و طبق معمول پیدا کردن “مقصر” بهترین راه بود چراکه پیدا کردن “علت” دردسرها و سختی هایی را به همراه دارد. در این میان عده ای به دنبال تاریخچه ورود این روغن گشتند و دولتهای مختلفی در این موضوع، آغاز کننده این واردات معرفی شدند.

اما بررسی صبحانه از مقررات و مصوبات دولتهای مختلف طی ۳۰ سال گذشته نشان می دهد، صدور اولین مجوز کابینه برای واردات روغن پالم به دوران نخست وزیری موسوی باز می گردد. البته مشخص نیست که این روغن ها جهت چه نوع مصرفی به کشور وارد شده اند اما از نظر تاریخی، اولین مصوبه کشف شده در آرشیو تصمیمات دولت، این مصوبه است.

بر اساس مصوبه ۱۶ اسفندماه سال ۱۳۶۶ دولت که در تاریخ ۲۱ اسفندماه ابلاغ شده، مصوب شده است که « ‌ورود روغن پالم (‌روغن نخل) از کشور مالزی مجاز است.» این مصوبه در همین یک جمله به تصویب کابینه رسیده است.

در تاریخ ۱۳ اردیبهشت سال ۱۳۶۸، دولت با صدور مصوبه ای دیگر، اجازه ادامه خرید و واردات روغن پالم از کشور مالزی را صادر کرده است.

در مرداد سال ۱۳۷۴ نیز دولت هاشمی رفسنجانی مصوب کرد که واردات روغن نخل و روغن پالمیست از تاریخ ۱ فروردین سال ۱۳۷۳، با سود بازرگانی ۵ درصد وارد کشور شود.

مصوبات بعدی دولت در خصوص روغن پالم، مربوط به ۲ شهریورماه سال ۱۳۷۷ ، ۳ مهرماه سال ۱۳۷۸ و  ۲۳ بهمن سال ۱۳۷۸ به امضای حسن حبیبی معاون اول رییس جمهور وقت است. بر اساس این مصوبات اعلام شده است طبق تصمیم نمایندگان ویژه رییس جمهور در مورد تشخیص و موافقت با واردات کالاهایی که مشمول بندهای ماده (۳۸) آیین نامه اجرایی قانون مقررات صادرات و واردات نمی باشند، ابلاغ می شود که بر اساس آن ورود و ترخیص کالاها و همچنین تمدید پروانه های ورود موقت به شرح فهرست پیوست بلامانع بوده است.

در فهرست پیوست هر سه مصوبه نام شرکت پاکسان یکی از شرکتهای مشهور تولیدکننده محصولات بهداشتی دیده می شود که هر بار مجوز واردات حدود ۵۰۰ هزار کیلو روغن پالم به ارزش حدودا ۵۰۰ هزار دلار را دریافت کرده و مقرر شده ۳۰ درصد ارزش کالا به عنوان سود بازرگانی به دولت پرداخت شود که به نظر می رسد این مجوزها برای تولید محصولاتی چون صابون باشد.

مصوبه بعدی، به امضای محمدرضا عارف معاون اول دولت سیدمحمد خاتمی ابلاغ شده که بر اساس آن، مقرر شده با نظر مساعد هیئت دولت در تاریخ ۸ مهرماه سال ۱۳۸۳،  تاریخ لازم ‌الاجرا شدن بندهای “۳” و “۴” جدو‌ل تصویب نامه شماره ۴۵۷۸۹/ت۲۹۶۸۹ک مورخ ۸ آذر ۱۳۸۲، موضوع سود بازرگانی رو‌غن‌های پالم و کرنل با رعایت سایر مقررات مربوط، ۱۳۸۲/۱/۱ تعیین گردد.

بر اساس مصوبه دیگر ابلاغی توسط عارف، اعلام شده هیأ‌ت ‌و‌زیران در جلسه مورخ ۸ خرداد ۱۳۸۴، بنا به پیشنهاد و‌زارت بازرگانی و به استناد بند “ب” ماده (۲) قانون امور گمرکی ‌ـ‌ مصوب ۱۳۵۰ ‌ـ‌ تصویب نمود:
«حقوق و‌رو‌دی انواع رو‌غن پالم و رو‌غن خام سویا و آفتابگردان به میزان مصوب شورای اقتصاد که برای طرح سهمیه بندی توسط دو‌لت و‌ارد می‌گردد، چهاردرصد ارزش گمرکی می‌باشد.»

پای روغن پالم از چه دولتی به ایران باز شد

 

مجوز ویژه دولت برای حقوق ورودی روغن پالم

البته طبق این مصوبه مشخص نیست چرا روغن پالم شامل سهمیه بندی بوده و ارزش گمرکی آن مانند روغن های خوراکی ۴ درصد تعیین شده است که رقم بسیار پایینی است و علت کنار هم گذاشتن ۲ نوع روغن فوق با روغن پالم در یک مصوبه و تسهیل ورود آن چه بوده است؟

دولت محمد احمدی نژاد نیز دو مصوبه درباره روغن پالم داشته است که هر دو مربوط به سود بازرگانی و حقوق گمرکی واردات آن است  که در مصوبه دوم مورخ ۲۸ اسفندماه سال ۱۳۸۷ رسما نوشته شده است که روغن پالم جزء مواد اولیه صابون سازی است.

 

منبع: صبحانه