تاریخ انتشار خبر: ۹ , مهر, ۱۳۹۳ | ۱۸:۳۱:۳۳
کد مطلب : 47935

گلدان‌های ضریح جدید حرم حضرت عباس(ع)

چهار گلدان گوشه‌های ضریح حرم مطهر حضرت قمر بنی هاشم(ع) با دقت و ظرافت بالا ساخته شده و روی اسکلت چوبی ضریح جدید نصب گردید.

هنرمندان دست‌اندرکار ساخت ضریح جدید حرم مطهر حضرت عباس(ع) با توکل به خدای متعال و الهام از علمدار کربلا تمام تلاش و توانمندی خود را خالصانه در طبق اخلاص نهاده‌اند تا ضریحی شایسته صاحب این مرقد مطهر ساخته و به پیشگاه وی پیش کش نمایند.

در همین راستا و در ادامه تلاش‌های خستگی ناپذیر هنرمندان کارگاه ضریح سازی حرم مطهر عباسی، چهار گلدان گوشه‌های ضریح مطهر با دقت و ظرافت بالا ساخته شده و روی اسکلت چوبی ضریح جدید نصب گردید.

«رعد حسین الخفاجی» سرپرست کارگاه ضریح سازی حرم مطهر در گفتگو با خبرنگار شبکه جهانی الکفیل ضریح جدید حرم مطهر عباسی را اولین ضریح ساخت عراق معرفی نمود که با دقت و کیفیت بالا در کارگاه ضریح سازی حرم مطهر عباسی در حال ساخت است.

وی طرح ضریح جدید را مطابق با طرح ضریح موجود اعلام نمود و افزود: طرح ضریح مطهر حضرت عباس(ع) از طرح‌های منحصر بفرد در بین ضریح‌های موجود در عتبات مقدسه به شمار می‌رود که اجرای آن نیاز به مهارت و دقت بالا دارد.

الخفاجی در ادامه به گلدان‌های چهار گوشه پائین ضریح مطهر اشاره نمود و گفت: در ضریح فعلی این گلدان‌ها از جنس مرمر بوده که در ضریح جدید پس از انجام بررسی‌های لازم این گلدان‌ها از جنس نقره ساخته شدند.

این گلدان‌ها در پائین ستون ضریح نصب گردیده و حکم تکیه‌گاه ستون‌های ضریح را دارند. دو گل در دو طرف این گلدان‌ها کار شده که زیبائی خاصی به این گلدان‌ها داده است.

الخفاجی عیار نقره بکار رفته در ساخت گلدان‌ها را ۹۹۹ با ترکیبی از طلای ۲۴ عیار به میزان ۲% اعلام نمود.

وی ضخامت، ارتفاع و وزن این گلدان‌ها را به ترتیب ۶تا ۸ میلی م‌تر، ۳۰ سانتی متر و ۴ کیلوگرم اعلام نمود.

یادآور می‌گردد طرح بکار رفته در ساخت ضریح جدید از لحاظ اسکلت و نقوش مطابق با طرح ضریح جدید با اندکی اضافات و اصلاحات بوده و دلیل اصلی استفاده از طرح قدیم منحصر بفرد بودن آن در بین ضریحهای موجود در عتبات می‌باشد.

لازم به ذکر است ضریح فعلی در سال ۱۹۶۴ میلادی (۱۳۴۳ هــ. ش – ۱۳۸۵ هـــ. ق) و به دستور و بودجه مرجع اعلای جهان تشیع در آن زمان مرحوم آیت‌الله سید محسن حکیم در شهر اصفهان ساخته شد.

منبع: ابنا
انتهای پیام