تاریخ انتشار خبر: ۱۱ , آبان, ۱۳۹۳ | ۱۶:۳۳:۵۹
کد مطلب : 52328

یک جابجایی بی سر و صدا در روز اعدام ریحانه جباری

مهندسی خبر و رسانه‌ در یکی از مهمترین دستگاه های کشور که در آماج حملات حقوق بشری قرار داشته و دارد با راه‌اندازی یک سیستم اداری تحت عنوان ˝رسانه˝ که تنها به فعالیت‌های غیرحرفه‌ای و صرفا درگیر بروکراسی اداری است، اتفاق نمی‌افتد.

 

یکی از مشهورترین پرونده‌های قضایی هفته گذشته بسته شد. ریحانه جباری ۷ سال پس از ارتکاب جنایت قتل، به دست چوبه دار سپرده شد تا یکی از مهمترین احکام جزا در اسلام یعنی قصاص به اجرا دربیاید.

 

این پرونده که چند سالی را بدون هیچ گونه بحث رسانه‌ای پشت سر گذاشت از سال گذشته به عنوان یکی از مواردی که از سوی غرب “نقض حقوق بشر” در ایران خوانده شد تیتر رسانه‌ها و بنگاه‌های خبرپراکنی قرار گرفت. این در حالی بود که دولتمردان موفقیت خود را در مذاکرات ژنو به یکدیگر تبریک می‌گفتند و فایل انرژی هسته‌ای را بسته شده تصور می‌کردند.

 

در همین حین بود که موضوع حقوق بشر در ایران بلافاصله صدر اخبار رسانه‌های غربی قرار گرفت و از زبان وزارت امور خارجه آمریکا به آن پرداخته شد که در صورت توافق جامع و کامل در پرونده هسته‌ای مسائل نقض حقوق بشری در ایران باز خواهد بود. پرونده ریحانه جباری اما در این بین به صورت ویژه در دستور کار به اصطلاح فعالان حقوق بشر قرار گرفت.

 

هر چند با اعدام و قصاص جباری دستگاه قضا نشان داد که تحت فشار جریانات رسانه‌ای و فشارهای بین‌المللی قرار نخواهد گرفت اما باز هم برای چندمین بار حکایت از یک بی‌تدبیری رسانه‌ای در این دستگاه داشت. پس از چند هفته سر و صدا و همنوایی رسانه‌های دولتی با رسانه‌های ضد انقلاب خارجی در پرداختن، بزرگنمایی و ارجاع ماجرای تاسف انگیز اسیدپاشی به قشر ارزشی جامعه و دقیقا در حالی که تمام ائمه جمعه کشور و رسانه‌های انقلابی داخلی در نقش مطالبه‌گری از دولت به عنوان متولی امنیت در کشور برخاستند، دستگاه قضا صبح اولین روز هفته خبر از مختومه کردن یک پرونده پر سر و صدا داد.

 

هر چند رسانه‌های مدعی حمایت از دولت در اقدامی هماهنگ و برگرفته از رفتار سیاست‌مداران جریان خود در تمام اتفاقات ضد امنیتی اخیر نظیر ربودن سربازان وظیفه در سراوان، سقوط هواپیما، کشته شدن تعدادی از ماموران ناجا، اسیدپاشی‌های اخیر و غیره فرار به جلو کرده و به جای عذرخواهی و مرهم بودن بر زخم مردم هر کدام از این اتفاقات را به یک جریان و ارگان از نظام منتسب کردند اما این موارد هم موجب نشد تا قوه‌قضائیه با ورود مستقیم به میدان با این رسانه‌ها برخورد جدی کند.

 

مطالبه برخورد با “اسیدپاشان رسانه‌ای” از قوه‌قضائیه اکنون چند روزی است که از سوی نمایندگان ولی فقیه و امامان جمعه و نمایندگان مجلس مطرح شده ولی بی‌جواب مانده است. در کنار این مطالبه بی‌جواب و اعدام ریحانه جباری، صبح روز اعدام، سرپرست دادسرای انقلاب تهران جای خود را به فرد دیگری داد!

 

نظیر این اتفاق را در تغییر رئیس سازمان زندان‌ها نیز شاهد بودیم، زمانی که دقیقا رسانه‌های ضد انقلاب خارجی و عوامل داخلی آن‌ها در تلاش و تکاپوی پوشش خبری بازرسی از بند ۳۵۰ اوین بودند که اسماعیلی رئیس وقت سازمان زندان‌ها به دادگستری تهران کوچ کرد.

 

مهندسی خبر و رسانه‌ در یکی از مهمترین دستگاه های کشور که در آماج حملات حقوق بشری قرار داشته و دارد با راه‌اندازی یک سیستم اداری تحت عنوان “رسانه” که تنها به فعالیت‌های غیرحرفه‌ای و صرفا درگیر بروکراسی اداری است، اتفاق نمی‌افتد بلکه نیازمند یک مدیریت جهادی تجربه‌مند با تفکر و نیروی انقلابی و بهره گیری از مشاوره متخصصان این حوزه است.

 

نمونه بارز موفقیت این نوع مهندسی منطبق بر مدیریت جهادی و انقلابی، ماجرای کسالت رهبر عزیز انقلاب است که نزدیک به یک هفته در بیمارستان بستری بودند. به موقع رسانه‌ای شدن خبر بستری و توجه ویژه حضرت آقا در این خصوص که مردم نگران نباشند و دشمن نیز سوء استفاده نکند، حاصل بینش عمیق ایشان است که به حساسیت رسانه و افکار عمومی به خوبی توجه دارند.
جام نیوز